Tag Archives: ისტორია

სერგო მესხის “ღია წერილი” ქართველთმოძულე – კირილე იანოვსკის…

“ორი ათასი წელია,რაც ჩვენი ერი ისტორიული ცხოვრებით ცხოვრობს… თითო მტკაველი სამშობლო მიწისა,ყველა ლექსი სამშობლო ენისა ათას და ათი ათას საუკეთესო შვილად უღირს…

სერ უინსტონ სპენსერ ჩერჩილი – “სტალინის” გარდაცვალების შემდეგ წერდა…

“რუსეთს დიდად გაუმართლა,რომ უდიდესი ძნელბედობის ჟამს ამ ქვეყანას გენიოსი და ქედუხრელი მხედართმთავარი,სტალინი მეთაურობდა.იგი იყო ჭეშმარიტად გამორჩეული პიროვნება,რომელიც სრულიად ერგებოდა დროების იმ ცვალებად და სასტიკ პერიოდს,რომელშიც მას მოუწია ცხოვრებამ.

ჩინგიზ-ყაენისა და ჯამუკას დიალოგიდან…

მას შემდეგ,რაც ხარის წელს (1205 წელი) ჩინგიზ-ყაენმა მომაკვდინებელი დარტყმა მიაყენა მისი ბავშვობის მეგობრისა და ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მტრის ჯამუკას ლაშქარს,ნაიმანებმა მათი სარდალი შეიპყრეს და თემუჩინს მიჰგვარეს.თუმცა ყაენისაგან,მათ საჩუქრების ნაცვლად სასჯელი დაიმსახურეს: ყველა ვინც მეთაურს უღალატა,სიკვდილით დაისაჯა. 

კიტა აბაშიძის ამაღელვებელი მიმართვა “რუს ადამიანებს”…

“რაც არ უნდა ვთქვათ,თანამედროვე არმიაც ხალხის წარმომადგენლად გვევლინება და მისი ნაკლოვანებანი,ნაწილობრივ მაინც მთელი ხალხის ნაკლოვანებებია.იმ საარაკო სიასტიკეს,იმ გაუგონარ სიმხეცეს,რომლითაც რუსულმა არმიამ ისახელა თავი უიარაღო,უმწეო,სრულიად უდანაშაულო მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ ომში,ალბათ,კაცობრიობის ისტორიაში არ მოეძებნება რაიმე შესატყვისი.

სპარტელთა აღზრდა…

გენიალური სპარტელი კანონმდებელი – ლიკურგე (ძვ.წ.აღ-ით IX-VIII საუკუნეები) ირწმუნებოდა: “ბავშვები სახელმწიფოს კუთვნილებაა და არა მამებისო”, – სწორედ ამიტომ სურდა მას,რომ სპარტის მომავალი მოქალაქეები საუკეთესო ადამიანებისაგან წარმოშობილყვნენ და არა შემთხვევითი პიროვნებებისაგან.მის მიერ შემოღებული კანონები სრულიად ბუნებრივად ესადაგებოდა სახელმწიფოს გაჯანსაღების საქმეს.

პერიკლეს მიერ თანამოქალაქეების დამოძღვრა…

დიდმა ძველბერძენმა სარდალმა,პოლიტიკურმა მოღვაწემ და ორატორმა - პერიკლემ (ძვ.წ.აღ-ით 494-429 წლები),საკუთარი თანამოქალაქეები  შემდეგი სიტყვებით დამოძღვრა:

კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუს ვეროკოსუსი – “ეპიზოდი”

მას შემდეგ,რაც ერთ-ერთ უდიდეს რომაელ მხედართმთავარს და კონსულს - კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუს ვეროკოსუსს (ძვ.წ.აღ-ით 280-203 წლები),მეგობრებმა მოახსენეს,რომ მის ღირსებას,გამოჩენილი სიფრთხილის გამო დასცინოდნენ,განაცხადა:

ბიძინა ჩოლოყაშვილის მიმართვა ქსნის ერისთავებს…

ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად,მარტოდ მიმავალ ერთ კახელ ხუცესს გზად რამდენიმე თურქმანი შემოჰყროდა.”მტერთა მათ და მოშურნეთა ქრისტეს სჯულისათა შეკრეს ხუცესი იგი მძლავრებითა და შეამთხვიეს საქმე სიბილწისა,რომელ არს ცოდვა სოდომური, და განუტევეს”.წამოვიდა მღვდელი დუშეთს,მივიდა ზაალ ერისთავთან,დაუჩოქა,უამბო თავს გადახდენილი და უთხრა:

მინუციოსის მიმართვა – “ფაბიუს მაქსიმუსს”…

ერთ-ერთი უდიდესი ძველრომაელი პოლიტიკოსი,მხედართმთავარი,ხუთგზის კონსული და ორგზის დიქტატორი – კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუს ვეროკოსუსი (ძვ.წ.აღ-ით 275-203 წლები),”მეორე პუნიკური ომის” დროს,ყველაზე დიდი მოწინააღმდეგე გახლდათ,რომის მოძულე,ლეგენდად ქცეული კართაგენელი მხედართმთავრის – ჰანიბალ ბარკასი (ძვ.წ.აღ-ით 246-183 წლები).

მესტრიუს პლუტარქე – “ესქინესა და დემოსთენეს” შესახებ…

მას შემდეგ,რაც ძვ.წ.აღ-ით 336 წლის ოქტომბრის თვეში შეთქმულების შედეგად მოკლულ იქნა მაკედონიის მეფე და ალექსანდრე მაკედონელის მამა – ფილიპე II მაკედონელი,ათენელებმა მყისვე შესწირეს კეთილუწყების მსხვერპლი და დაადგინეს,რომ პავსანია გვირგვინით შეემკოთ.