Tag Archives: პოეზია

აკაკი წერეთელი – „ვაი-პატრიოტი”

როდესაც ჩემს წინ სუფრაზე

ცხელი შუშხუნა მწვადია,

ჰაინრიხ ჰაინე – „სად დაისვენებს დაღლილი მგზავრი”

სად დაისვენებს დაღლილი მგზავრი,

განსასვენებელს სად ჰპოვებს ბინას,

ვახტანგ გორგანელი – „ოდა ქართულ ანბანს”

დახედე, მიაყურადე,

გულმა სხვა რაღა ინატროს,

იეჰუდა ჰალევი – „კათხები”

დილით ავსებულს ბინდისას დაცლის,

რა სამძიმოა ამის ყურება!..

ჰაინრიხ ჰაინე – „უნდა დაგთმო”

დროა დაგთმო, რაც მე დიდხანს მაგიჟებდა,

და შეშლილის როლზე ჯვარი დავსვა.

ჰაინრიხ ჰაინე – „გარდასულ დროზე როდესაც ვფიქრობ”

გარდასულ დროზე როდესაც ვფიქრობ,

გული მევსება სევდით და თალხით…

ვახტანგ გორგანელი – „ვინ თქვას”

ქალო, ეჭვით ნუ უყურებ ჩემს შევერცხლილ თმას,

გუშინ თოვლით შეიმოსა არგინეთის მთაც,

ხუტა ბერულავა – „ჩემი თაობის გოგონებო, სანატრელებო…”

ზოგი ამაყად დაჰღუღუნებს ძველისძველ აკვანს,

ზოგი ჯერ კიდევ ელოდება ბედნიერ ვარსკვლავს.

ხუტა ბერულავა – „ახმეტელი პატარძალი”

ახმეტელი გოგო ვიყავ, ახ ნეტავი მეო:

ეს რა დილა გამითენდა, რა ნეტარი დღეო!

ხუტა ბერულავა – „ვით ბავშვობაში ნასწავლი ლექსი”

ვით ბავშვობაში ნასწავლი ლექსი,

ათიათასჯერ ნათქვამი გესმის: