Tag Archives: პოეზია

ანრი გოზალიშვილი – „არარაობები”

ბრბოში აწ გადასულ მასას ვეჭიდები,

სული მოუწამლავთ თურმე პოეტების,

მორის ფოცხიშვილი – „ცისფერი ეპიტაფია”

მეც მაშინებდნენ სიკვდილით ერთ დროს,

ო, უნდა მენდო,

მორის ფოცხიშვილი – „ორი გოგონა მიყვარდა” (კაფია)

ორი გოგონა მიყვარდა -

ხან ისა მწვავდა,

ოთარ ჭილაძე – „ჯერ იყო სიტყვა”

ჯერ იყო სიტყვა, რადგან სიტყვა დედაა ღმერთის.

სიტყვა ინახავს გონჯს და ლამაზს, ბოროტს და კეთილს.

მორის ფოცხიშვილი – „არის”

წყაროში არის სხვა წყაროც,

რასაც ვერ ხედავს თვალი,

მორის ფოცხიშვილი – „ანა-ბანა, ანა-ბანა”

ანა-ბანა, ანა-ბანა,

სიხარულმა ამიტანა, -

ვახუშტი კოტეტიშვილი – „ამის თქმას არა სჭირდება”

ამის თქმას არა სჭირდება

„ვინმე მელექსე მესხი”,

ვახუშტი კოტეტიშვილი – „საწუთრო შემომეძენძა”

საწუთრო შემომეძენძა,

როგორც მათხოვრის ხალათი,

ტარიელ ხარხელაური – „არავინა ხარ”

არავინა ხარ…

თუ საკუთარ ნაგრილს უფრთხები

ტარიელ ხარხელაური – „და მაინც იყო სამყარო მკაცრი”

და მაინც იყო სამყარო მკაცრი,

ჩაენარეკლა სივრცე ქარიშხალს…