მუხრან მაჭავარიანი – „XVIII საუკუნე”

საბრალო საქართველო, ობოლი ბავშვივით,

გამვლელს და გამომვლელს მუხლებზე ეხვეოდა:

Genia.Ge-ს დღის ციტატა…

„ისეთ სკამზე ნუ დაჯდები, რომ მალე აგაყენონ”.

ამონარიდები კონსტანტინე ლორთქიფანიძის რომანიდან – „კოლხეთის ცისკარი”

„ღმერთმა თუ ბუნებამ არც სახე მოგვცა ერთნაირი, არც სინდისი, არც მკლავის ძალა, ყველა ერთნაირად რატომ უნდა დავფასდეთ?!”

სიმონ ჩიქოვანი – „ორი ფრთა”

არ მიხერხდება კენტად სიმღერა,

გაქრება მისი მსუბუქი ბოლი.

ამონარიდები ივანე ურჯუმელაშვილის რომანიდან – „ფერიცვალება”

„ბუნებამ ქალები სუსტ, მგრძნობიარე, მიმნდობ არსებად გააჩინა. მამაკაცები იოლად ახვევენ თავბრუს., აცდენენ, სისულელეს ჩაადენინებენ, მერე კი მისდგებიან და ჰკიცხავენ, ჰკილავენ, სიცოცხლეს უსპობენ. ის კი ავიწყდებათ, რომ ქალთა ცოდვანი, თუ მთლიანად არა, სანახევროდ მაინც, მათ კისერზეა”.

ამონარიდები ჯუზეპე გარიბალდის რომანიდან – „კლელია”

„დუელზე შემდეგი შეხედულებისა ვარ: ჩემი ფიქრით, ყოველთვის გასაკიცხნი არიან ისინი, ვინც ერთმანეთში ისე ვერ მორიგებულან, თუ ერთმა მეორეს სიცოცხლე არ მოუსწრაფა”.

ამონარიდები პლუტარქე ქერონეელის ქმნილებიდან – „რჩეული ბიოგრაფიები”

„ფული ეკუთვნის არა იმას, ვინც იძლევა, არამედ მიმღებს, თუ იგი სამაგიეროს იხდის იმ საქმით, რისთვისაც ამ ფულს იღებს”.

ამონარიდები რომენ როლანის რომან-ეპოპეადან – “ჟან-კრისტოფი”

„ყველამ იცის, რა ძნელია სრული გულახდილობა ბავშვსა და მშობლებს შორის, თუნდაც მათ უნაზესი სიყვარული აკავშირებდეს, რადგან ერთი მხრივ, პატივისცემა ხდის შეუძლებელს აღსარებას;

Genia.Ge-ს დღის ციტატა…

„რა ბედნიერებაა, მდინარეს ჰგავდე, იდინო მდელოთა და ტირიფის ტოტთა შორის, მოციმციმე ქვიშასა და შხრიალა სილაზე და არაფერზე ზრუნავდე, არაფერი გავიწროვებდეს, თავისუფალი იყო!”

ამონარიდები სადეყ ჰედაიათის ნოველიდან – „ბრმა ბუ”

„გულცივი ცხოვრება ადამიანის სახეს ნიღბად აქცევს. ზოგი მუდამ ერთ ნიღაბს ატარებს, რომელიც თანდათან ჭუჭყიანდება და ნაოჭებით იფარება.