სერგი ჭილაია წერდა…

„თქვენ როდისმე გიფიქრიათ თუ არა იმაზე, ჩვენი ცხოვრება მოსაცდელ დრაბაზში ყოფნას რომ ჰგავს? დგახარ და უცდი გემის თუ მატარებლის გასვლას, მერე მოვა დრო, დარეკავს ზარი, მოკალათდები მატარებელში თუ გემში და მიდიხარ, ამ დარბაზს აქ სხვა ხალხი ავსებს. ახლა ის უცდის, მერე იმის ჯერიც მოვა და ისიც მიდის და ასე დღენიადაგ. მგზავრები მოდიან და მიდიან. ეს დარბაზი კი დგას, ეს მიწაც, ეს ზღვაც, ეს ცაც დგას მშვიდად, წყნარად, ჩვენ სადღაც მიგვეჩქარება, ვღელავთ და ვუცდით, მერე დარეკავს ზარი და, ჰაიდა! მივდივართ!.. ოღონდ, მატარებლისა და გემისაგან განსხვავებით, იმ ქვეყნიდან არასოდეს ბრუნდებიან მეორედ”. – (ავტორი გენია.ჯი)

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

შეგიძლიათ გამოიყენოთ ეს HTML ტეგები და ატრიბუტები: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>