Category Archives: ფილოსოფია

„ვექილები”

„ქათქათა პერანგებსა და შავ სერთუკებში გამოწყობილი ვექილები,მერცხლებსა ჰგვანან და მერცხლების მსგავსადვე ჭიკჭიკებენ. აბა,ტყუილად არიან ვექილები? ვექილი იმისაა,თეთრი შავად რომ მოგაჩვენოს,შავი თეთრად. ენა უძვლოა,საითაც გინდა,იქით შეატრიალებ. ხოდა,ისინიც ატრიალებენ და ატრიალებენ არღნის სახელურივით.

„სიმახინჯე”

„სიმახინჯე შემთხვევით გაჩენილი ანდა შემთხვევით გადარჩენილი სიცოცხლეა,ბედისწერაა მისი დედ-მამა და ამიტომაც გარდაუვალიცაა,გაუთვალისწინებელი გარდაუვალობაა,რომლის გათვალისწინება ჩვენ თუ არ გვინდა,მაინც ყოველთვის უდროო დროს გამოგვეცხადება ხოლმე ლოთი ნათესავივით და იმის ნაცვლად,

„სიმართლის ფასი შაურია!”

„ვაი იმისი ბრალი,ვისაც გულუბრყვილოდ სჯერა,ვისაც სიმართლის გასაგებად შაურიანიც არ ემეტება,სიმართლის ფასი შაურია,რადგან არავის არ სჭირდება იგი.

ლორენს სტერნი წერდა…

„ადამიანს რომ მკერდში მინა ჩაუდგან,როგორც გაქნილი კრიტიკოსი მომუსი გვთავაზობდა, – ამას ალბათ,უწინარეს ყოვლისა,ის ბრიყვული შედეგი მოჰყვებოდა,

Genia.Ge-ს ფილოსოფიიდან…

„ადამიანის ბუნება საფუძვლიანად ვერც ერთ ასაკს ვერ ეგუება,შემდეგი,უფრო ზემო საფეხური მიაჩნია სრულყოფილად და ამიტომაც დაუნანებლად,უკეთესობის იმედით გადადის ერთი ასაკიდან მეორეში,სანამ ბოლო საფეხურს მიაღწევდეს,რომელსაც სიბერე ჰქვია,რომლის იქითაც აღარაფერი აღარაა,

ოთარ ჭილაძის გენიალური ნააზრევი…

„სამშობლო ოჯახიდან იწყება და თუ ოჯახს მოუშლი კაცს, ცოლს გაუბახებ, შვილს ნაბიჭვრად გამოუცხადებ, მისთვის სამშობლო ჩვეულებრივ მიწა-წყლად იქცევა მხოლოდ, საძოვარ და სათეს ფართობად,

ამონარიდები ქეი-ქაუსის დარიგებათა წიგნიდან – „ყაბუს-ნამე”

„ეს ქვეყანა სიკეთისა და ბოროტების სათესი მინდორია, – რასაც დასთეს,მასვე მოიმკი”.

Genia.Ge-ს ფილოსოფიიდან…

„ცუდია,სიკვდილი რომ სანატრელი გაგიხდება კაცს. არა, მაინც ვერ ვამბობ ზუსტად. ცუდია,როცა მკვდარი ხარ და არკი იცი. რაც მთავარია,სხვამაც არ იცის,მკვდარი ხარ თუ რა ხარ. აღარავის ახსოვს, აღარავინ იცის შენი ვინაობა. კაცი ჯერ თავს უკვდება,მაგრამ საბოლოოდ,სამუდამოდ მაშინ კვდება,როცა ყველა დაივიწყებს,როცა ყველასთვის სულერთია,მკვდარია თუ ცოცხალი.

იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთე – „ვინ გვიჯერებს ჩვენ,მოხუცებს?”

„ვინ გვიჯერებს ჩვენ,მოხუცებს? ყველას ჰგონია,რომ მას თვითონ ყველაფერი უკეთესად მოეხსენება,ამის შედეგად ზოგი იღუპება,ზოგიც დიდხანს ამაოდ დაეხეტება მცდარი გზებით.

შტეფან ცვაიგის გენიალური ნააზრევი…

„ბედი ძლიერისა და მამაცისაკენ ილტვის.წლების მანძილზე ყურმოჭრილ მონად უხდება ცალკეულ პიროვნებებს: კეისარს, ალექსანდრეს, ნაპოლეონს; უყვარს სტიქიური სულის ადამიანები,რომლებიც თვით მას – შეუცნობელ სტიქიას ჰგვანან.