Category Archives: ისტორია

ამონარიდი ლევან სანიკიძის ჰეპტალოგიიდან – „შვიდი გიორგი”

„მზე ჩაესვენა დაქანცული, ჯანდაკარგული.

მაინც ფრიალებდა ქართული დროშა უკანასკნელი ხერხეულიძის ხელით ზეაღმართული და სისხლდადენილ გლეხთა მცირე გუნდით შემოსალტული.

ძველი რომი – „ეპიზოდი”

ანტიკური ხანის რომში, სხვა უამრავ უცნაურ წესთან ერთად, ერთი ფრიად უცნაური და საყურადღებო წესი იყო დამკვიდრებული: ნებისმიერი პიროვნება, ვინც კი თანამდებობის მაძიებლად მოიაზრებდა თავს, ვალდებული გახლდათ „მარადიული ქალაქის” ფორუმზე უტუნიკოდ (მამაკაცის ტრადიციული სამოსი ძველ რომში) ტოგის ამარა ჩასულიყო,

სემიუელ მორზე – „ეპიზოდი”

„მორზეს ანბანისა” და „მორზეს აპარატად” წოდებული ელექტრომაგნიტური მბეჭდავი ტელეგრაფის ამერიკელი გამომგონებლის – სემიუელ ფინლი ბლიზ მორზეს (1791-1872 წლები) პოლიტიკური კარიერა მისივე არამართებული მსოფლმხედველობის გამო ერთობ წარუმატებლად იქნა დასრულებული.

სპარტას მმართველობის ფორმა

„არ ვიფიქროთ დღევანდელ დღეზე – ამაზე ჩვენმა სახელოვანმა წინაპრებმა უკვე იზრუნეს. ვიფიქროთ ხვალინდელზე, რათა ჩვენმა შვილებმა სამარადჟამოდ არ შეგვაჩვენონ”. – ეს გახლდათ უმთავრესი დევიზი ლეგენდად ქცეული ძველ ბერძნული ქალაქ-სახელმწიფოს – სპარტის ლეგენდადვე ქცეული მოსახლეობისა.

ჰერმან ვილჰელმ გერინგის შესახებ…

„ვინ არის ებრაელი და ვინ არა, ამას ვწყვეტ მე!” – რიხით ამბობდა ხოლმე თავის კარიერის პიკში მყოფი მესამე რაიხის რაიხსმარშალი - ჰერმან ვილჰელმ გერინგი (1893-1946 წლები).

იანიჩარები – „ეპიზოდი”

XIV-XIX საუკუნეების თურქული ელიტარული ქვეითი დანაყოფის მებრძოლები – იანიჩარები, რომლებიც ოსმალეთის ძლევამოსილი იმპერიის ძირითად საბრძოლო ძალას წარმოადგენდნენ, სულთნის სრულ დაქვემდებარებაში იმყოფებოდნენ და მის პირად მონებად იწოდებოდნენ.

ლუი ნიკოლა დავუს მოკლე დახასიათება…

ნაპოლეონ ბონაპარტის არმიის ერთ-ერთი საუკეთესო მარშლის – ლუი ნიკოლა დავუს (1770-1823 წლები) შესახებ სახელოვანი ფრანგი მწერალი – სტენდალი ამბობდა – „დიადი ადამიანი, რომელიც ჯერ კიდევ არ არის ღირსეულად დაფასებულიო”.

ატილას შესახებ…

„ჩემი ცხენის ნატერფალზე ბალახიც კი არ უნდა ამოვიდესო”, – უთქვამს თავის დროზე „ღვთის რისხვად” წოდებულ ჰუნების უკიდურესი სისასტიკით განთქმულ ბელადს - ატილას (406-453 წლები).

მარი ანტუანეტი – ლუი XVI დე ბურბონი

რამდენიმე ასეული წლის წინათ – გვარის გაგრძელება ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს საზრუნავს წარმოადგენდა სამეფო ოჯახისათვის, რადგან მასზე დიდწილად იყო დამოკიდებული არა მხოლოდ სამეფო ოჯახის, არამედ მთელი ერის შემდგომი ბედი და მომავალი.

რა ურჩია პერონმა ტრუხილიოს?

„თავს გაუფრთხილდით, თქვენო ბრწყინვალესობავ. ეკლესიას ვერ მოერევით. გახსოვდეთ, მე რაც დამემართა. სამხედროებს არ დავუმარცხებივარ, მღვდლებმა დამცეს ბეჭებზე. ის ნანციუსი, ვატიკანი რომ გიგზავნით, ზუსტად ისეთივეა, ჩემთან რომ მოავლინეს, როცა ანაფორიანებთან დავიდარაბა დაიწყო. მასთან ფრთხილად იყავით!” – ასეთი მრავლისმეტყველი რჩევა მისცა