Category Archives: პოეზია

ოთარ შალამბერიძე – „ხასიათი”

არის სხვადასხვა ხასიათი, – კარგი და ცუდი.

ერთიც, მეორეც, ეგუება ცვალებად ტაროსს;

გი დე მოპასანის მიერ მშვენიერი მეზობელი ქალის მარაოზე წაწერილი ლექსი…

ეგე მარაო შვენის თქვენს ხელებს,

თქვენს ნატიფ თითებს – დიახ, აგრეა,

ადამ მიცკევიჩი – „ყვავილი”

რა ვქნათ? სიცოცხლე გვწადიან,

ჩვენ ვცოცხლობთ, როგორც პეპლები,

ადამ მიცკევიჩი – „სიზმარი”

თუ უნებურად ბედმა გამთიშა

შენგან, ვინც მუდამ გულით მინდოდი,

მუხრან მაჭავარიანი – „მჯერა შენი გადარჩენის!!!”

სისხლით მორწყულ ქართულ მიწას, ისევ სისხლის წვიმა ელის,

მტერმა ბევრჯერ დაამიწა, ბევრჯერ აღსდგა რისხვად მტერის,

რაფიელ ერისთავი – „ბიჭი აენთო შმაგივით”

ბიჭი აენთო შმაგივით,

თვალები დააბრიალა,

თამაზ ჭილაძე – „ჩემი წუხილი ვის მივაწვდინო”

ჩემი წუხილი ვის მივაწვდინო,

ვის ვუთხრა,

თამაზ ჭილაძე – „ბროწეულებში ცა გახლართულა”

ბროწეულებში ცა გახლართულა,

არმაზს და არაგვს სულში მზე უზის…

ზაზა ბიბილაშვილი – „ლექსი მოყმისა და სიყვარულისა”

გაცუდდა, რაც-რა ვეთრიე,

რაც ვკვლიე შენი გზა-კვალი:

ზაზა ბიბილაშვილი – „სიყვარულის ახსნა”

სათიბში მიჯნური მთვარე დაბანცალებს.

იციან – იწვიან ვარსკვლავთა ნარგისნი.