Category Archives: პოეზია

ზაზა ბიბილაშვილი – „ლექსი მოყმისა და სიყვარულისა”

გაცუდდა, რაც-რა ვეთრიე,

რაც ვკვლიე შენი გზა-კვალი:

ზაზა ბიბილაშვილი – „სიყვარულის ახსნა”

სათიბში მიჯნური მთვარე დაბანცალებს.

იციან – იწვიან ვარსკვლავთა ნარგისნი.

ჩარლზ დიკენსი – „მწვანე სურო”

მშვენიერი მცენარეა სურო,

ნანგრევებში რომ დაცოცავს მარად,

ონო-ნო კომატი – „სამწუხაროა ჩვენი ხვედრი”

სამწუხაროა ჩვენი ხვედრი, სიცოცხლე ჩვენი

ხანმოკლე არის, ამ ქვეყნიდან ადრე მივდივართ,

ნიზამი განჯელი – „უტურფესო, ჩემს გულს მჭრელად”

უტურფესო, ჩემს გულს მჭრელად,

შენი ტრფობის ხმალი უნდა,

ჟან კოქტო – „ჩემი სურვილი თუმც სხვაა და მეუცხოვება”

ჩემი სურვილი თუმც სხვაა და მეუცხოვება,

ვერ გამიწყვია მე ვერაფერი,

დავით გურამიშვილი – „ანდერძი”

ეეო, მეო, აქეთ მომხედეო,

მცან, მე ვარ შენი მოყვარე, მე შენ გიყვარდეო.

შოთა ნიშნიანიძე – „ზოგს დიდოსტატის მკლავი უკურთხეს”

ზოგს დიდოსტატის მკლავი უკურთხეს…

(როგორ არ არის გასაოცარი)

მურმან ლებანიძე – „ცხარობო, მითხრეს, ცხარობო, მკადრეს…”

ცხარობო, მითხრეს, ცხარობო, მკადრეს,

სული წინ გისწრებს, ბერდები, წახდი;

შოთა ნიშნიანიძე – „სიმართლე”

სიმართლე ვისთვის მახვილია,

ვისთვის ფარია.