Category Archives: პოეზია

იეთიმ გურჯი – „ამხანაგის მოღალატეს დამმარხველი არა ჰყავდეს!”

ყარაჩოხელ კაცმა შემქნა,

ყარაჩოხლებმა გამზარდეს,

გალაკტიონ ტაბიძე – „მე ხომ სხვა ვარ…”

მე ხომ სხვა ვარ,დღე ცისმარე

მახვილს ვფერავდი,

რამდენიმე სტრიქონი ქართველი პოეტების პოეზიიდან…

მე არ მივლია სოფელში უქმად,

თუმცა,საწუთროვ,სანთელს მიქრობდი.

ოთარ ჭილაძე – „მიყვარხარ,როგორც გლეხს უყვარს მიწა…”

მიყვარხარ,როგორც გლეხს უყვარს მიწა,

როგორც დასიცხულ მიწას – ღრუბელი.

ერთი საყურადღებო სონეტი

შეუხედავი და უჯიშო მცენარე ერთი,

წამოიჭიმა ბაღნარში და უთხრა ყვავილებს:

ოთარ ჭილაძე – „ჯერ იყო სიტყვა”

ჯერ იყო სიტყვა,რადგან სიტყვა დედაა ღმერთის.

სიტყვა ინახავს გონჯს და ლამაზს,ბოროტს და კეთილს.

დავით ახლოური – „მჭირდები”

მჭირდები,როგორც ჰაერი,

მჭირდები,როგორც წყალი.

ანა ახმატოვა – „სატრფოს”

დაღონებულხარ.მძიმე სულს თითქოს

უარყოფილი ოცნება ერთვის,

დავით ახლოური – „მერე,ალბათ”

მე ჯერაც არ მყვარებია არავინ

ისე,როგორც შენ მიყვარხარ ახლა.

ინგებორგ ბრახმანის პოეზიიდან…

„თვალი ადევნე და გახსოვდეს,მსგავსებას ჰპოვებ:

მსგავსია ყველა ოდისეა,მწირთა თანმხლები.