Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები სოფოკლეს ტრაგედიიდან – „ოიდიპოს მეფე”

„ვაგლახ, ო, ვაგლახ, საშინელი არის ის ცოდნა, მცოდნეს სარგებელს რომ არ აძლევს”.

ამონარიდები ედგარ რაის ბეროუზის რომანიდან – „ტარზანი”

„დადგება დრო, როცა მოთმინება დანაშაულს გაუტოლდება”.

ამონარიდები დავით ასკურავას მოთხრობებიდან…

„ – ტიტულები და თანამდებობები რომ შველიდეს საქმეს, ვორონცოვს უნდა დაეწერა „მერანი” და არა ნიკოლოზ ბარათაშვილს”. – (ჩქარი მატარებელი)

ამონარიდები იოზეფ იგნაცი კრაშევსკის რომანიდან – „ძველი თქმულება”

„ყოველ ხალხს აქვს ის, რაც მას სჭირდება: მშობელი მიწა – ფეხქვეშ, მზე – ცაში, წყალი – მდინარეში და პური ხელში”.

ამონარიდები ონორე დე ბალზაკის რომანიდან – „ცეზარ ბიროტო”

„ – მე თვითონ საქმიანი ადამიანი ვარ და მესმის, რომ ყველა მოსაზრება უძლურია ერთი უმაღლესი მოსაზრების – ფულის წინაშე!”

ამონარიდები ჯემალ ქარჩხაძის რომანიდან – „ზებულონი”

„კაცი სწორედ იმაზე ლაპარაკობს ყველაზე მეტი გატაცებით, რაც თავად არა აქვს. ღატაკს ოქრო-ვერცხლზე უყვარს ლაპარაკი, გულნამცეცას – დიდსულოვნებაზე, ლაჩარს – სიმამაცეზე”.

ამონარიდები ჯემალ ქარჩხაძის რომანიდან – „ზებულონი”

„ – ნუთუ არ იცით, კაცი რომ იბადება, მარტო საკუთარი თავისთვის არ იბადება”…

ამონარიდები ონორე დე ბალზაკის რომანიდან – „ცეზარ ბიროტო”

„ – ბატონო ჩემო, არაფერი კეთდება არაფრისგან და არაფერი კეთდება არაფრისთვის, – ეს არის ერთი ყველაზე უფრო სწორი კანონი ბუნებისა, როგორც ზნეობრივი, ისე ფიზიკური”.

ამონარიდები ჯემალ ქარჩხაძის რომანიდან – „ზებულონი”

„ – მე ეგრე მგონია, რომ უფალი ღმერთი ზოგ კაცს სწავლისთვის აჩენს, ზოგს ბრძოლისთვის, ზოგს ღვთისმსახურებისთვის, ზოგს რისთვის და ზოგს რისთვის. რამდენიც რა საქმეა ქვეყნად, კაციც იმდენგვარია”.

ამონარიდები ჯემალ ქარჩხაძის რომანიდან – „ზებულონი”

„ – ტყუილი ხომ არ იცი, თათარო?

- ტყუილი რომ არ ვიცოდე, სიმართლე როგორღა გავიგო, ბატონო! – ცალყბად გაიღიმა თათარმა”.