Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდი ნოვალისის მხატვრული რომანიდან – „ჰაინრიხ ფონ ოფტერდინგენი”

„ – მშობლიური კუთხის ჭეშმარიტი ფასი მხოლოდ მაშინ გავიგე,როდესაც იქიდან წამოვედი და სხვა ქვეყნები ვნახე.

ამონარიდები თამაზ ჭილაძის პიესიდან – „როლი დამწყები მსახიობი გოგონასათვის”

„მე მაინც ბრმა სიყვარული მირჩევნია თვალახელილ სიძულვილს…”

ამონარიდი თამაზ ჭილაძის პიესიდან – „დავიწყებული ამბავი”

„სანამ ახალგაზრდები ვართ,ცხოვრებისგან ბევრ რამეს ველოდებით.თითქოს საგანძურით სავსე სკივრთან ვდგავართ და გვგონია,თავს ავხდით და ის სიმდიდრე ჩვენი იქნება.სულ ცოტა დროა საკმარისი იმისათვის,რომ დავრწმუნდეთ – დაძეწკილი თითების მეტი,სკივრის სახურავის ქვეშ რომ მოგვყვა,ცხორებისგან არაფერი შეგვრჩენია.

გენიალური გასაუბრება დონ კიხოტსა და სანჩო პანსას შორის…

„ძმაო სანჩო, – უთხრა დონ კიხოტმა, – მაინც უნდა იცოდე,ამ წუთისოფელში ისეთი უბედურებაც არ არსებობს,რომ მისი გახსენება დრომ არ გააქარვოს და სიკვდილმა არ განკურნოს.

ამონარიდი თედორე დოსტოევსკის რომანიდან – „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი”

„გამიგონეთ,რას გეტყვით! რომ შეიძლებოდეს და მოხდეს (თუმცა ადამიანის ბუნება ისეთია,ეს არ მოხდება),რომ მოხდეს და ყველა ჩვენგანმა ასწეროს პირწმინდად ყველაფერი,რაც კი რამ დაფარული აქვს,მაგრამ ასწეროს ისე,რომ იმის თქმისა არ შეგეშინდეს,არა მარტო რის თქმისაც ეშინია და არას დიდებით არ იტყვის საქვეყნოდ,არა მარტო იმისა,რის თქმისაც ეშინია საკუთარ მეგობრებთან,არამედ იმისიც კი,რაშიც ზოგჯერ საკუთარ თავსაც არ გამოუტყდება, – მაშინ ქვეყანა ისე ამყრალდებოდა,

ამონარიდები თამაზ ჭილაძის შესანიშნავი პიესიდან – „მკვლელობა”

„განა ჩვენ შეგვიძლია სიმართლის მოსმენა? განა ყველას არ ეშინია სიმშვიდის დარღვევისა? თუნდაც ეს სიმშვიდე უსინდისოდ იყოს მოპოვებული.

ლევ ტოლსტოი – „იმისთვის,რომ ჩემგან რჩეული მკითხველების რიცხვში მოხვდეთ…”

„იმისთვის,რომ ჩემგან რჩეული მკითხველების რიცხვში მოხვდეთ,თქვენგან მცირე რამესღა ვითხოვ:

ამონარიდები ამერიკელი მწერლების ნაწარმოებებიდან…

„მკვდარი სამყაროს იდუმალ სივრცეებში სიცოცხლის ერთადერთი ნიშანწყალი უმწეო მოგზაურია.უსასრულო მდუმარებაში იგი გრძნობს თავის კადნიერებას და შიშისაგან ცახცახებს,იცის,რომ აქ მატლივით პატარა და უსუსურია.

ამონარიდი თედორე დოსტოევსკის რომანიდან – “დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი”

„ყველაფერი ჩემთვის არსებობს ამქვეყნად და ეს ქვეყანაც ჩემთვის გაუჩენიათ.გამიგონეთ,ჩემო მეგობარო,მე მწამს კიდევ ის,რომ შეიძლება ადამიანმა კარგად მოჭამოს ეს წუთისოფელი.ეს ყველაზე საუკეთესო რწმენაა,რადგან ეს რწმენა რომ არა ჰქონდეს ადამიანს,სულაც ჩაიქნევდა ხელს ცხოვრებაზე და იძულებული გახდებოდა,თავი მოეწამლა.

ამონარიდები გერმანელი მწერლების მოთხრობებიდან…

„ – მოკვეთილად მიმაჩნია ის ადამიანი,ვისაც კანონი არ იცავს! მე კი კანონი მჭირდება,რათა გულარხეინად ვეწეოდე ჩემს მშვიდობიან საქმიანობას.სწორედ ამას მოვითხოვ,ჩემსას ნუ დამიკარგავენ,