ამონარიდები დავით კვიცარიძის რომანიდან – „მწვანე ქალაქი”

„იმისათვის, რომ ხარხარით დასცინო საკუთარ თავს, იოხუნჯო საკუთარ კომიკურ მდგომარეობაზე, საჭიროა არა მარტო ვაჟკაცობა და გამბედაობა, არამედ უდიდესი კულტურა და საკუთარი თავის შეფასების უნარი”.

Genia.Ge-ს დღის ციტატა…

„თურქეთში არ იცნობენო გალაკტიონს”. – ამით გალაკტიონს არაფერი დაუკარგავს, ცოდვაა თურქეთი მის პოეზიას რომ ვერ ეზიარა”.

„თეთრი ხიდი”

„თეთრი ხიდი, ულამაზესი თავისი უბრალოებით, გაღმა-გამოღმა სანახებით, ასწლოვანი უთოებით თუ ბურჯ-საყრდენებით, მუდამ საღებავ აქერცლილი მოაჯირით,

ერთი პატარა ჩანახატი…

„ამ ტყის გარეშე რა მაცოცხლებს. დავდივარ, დავღოღავ ხან აქეთ, ხან იქით და დღის ბოლოს მშიერ-მწყურვალი რომ მოვიქანცები და დამაწყდება ფეხები, შევყოფ თავს რცხილის ჩრდილში და

„გაცემულს, გაყიდულს თუ გაჩუქებულს უკან ვერ დაიბრუნებ…”

„უქმად ყოფნის უფლება არ უნდა მისცეს თავს ქართველმა კაცმა, რაღაც უნდა აკეთოს, შეეცადოს რაიმე ღირებული დაუტოვოს მშობელ ქვეყანას, თუ არადა იმათ მაინც ებრძოლოს, ვინც უკვე შექმნილს და აღმოჩენილს ვერ უვლის,

Genia.Ge-ს დღის ციტატა…

„ზოგიერთ კაცს თუ კაბინეტი გაუჩინეს და მდივანიც დაუსვეს, ჰგონია მისი საქმე მარტო ის არის, რომ შიგ არავინ შეუშვას”.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„ღმერთო მაღალო! რა დიდებული, რა გრძნეული, რა ბევრის დამტევია და რა ჟრუანტელის მომვლელია ეს ერთმარცვლიანი სიტყვა, – შინ!”

ამონარიდი დავით კვიცარიძის რომანიდან – „მწვანე ქალაქი”

„ – ბატონო ვალიკო, მართლა მესამე ცოლი გყავთ?

„ქოხი და სასახლე”

„კვლავ გვერდიგვერდ დგანან სასახლე და ქოხი… ებრძვიან ერთმანეთს დაუნდობლად.

ტიციანის შესახებ…

არაჩვეულებრივად ხანგრძლივი ცხოვრება განვლო სახვითი ხელოვნების „ჯადოქრად” წოდებულმა დიდმა იტალიელმა მხატვარმა – ტიციანმა, იგივე ტიციანო ვეჩელიმ.