ილია რეპინი – „ეპიზოდი”

გენიალური რუსი მხატვარი - ილია რეპინი (1844-1930 წლები), თავის რიგით მეორე მეუღლეს – ნატალია ნორდმანს 1898 წელს გაეცნო. გაცნობიდან სულ რაღაც ერთიოდე წელიწადში (1899 წელს) ნატალიათი მოხიბლულმა რეპინმა ნორდმანს 2 ჰექტარი მიწა უყიდა ფინეთის ყურის ულამაზეს სანაპიროზე განთავსებულ ხუტორში – კუოკალეში.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„ასეთია ხოლმე კაცის გუნება: ცემას გაჩუმება ურჩევნია!”

მაქსიმილიან რობესპიერისა და მისი მხარდამჭერების სავალალო აღსასრული

საფრანგეთის ისტორიაში იყო პერიოდი, როდესაც საფრანგეთის დიდი რევოლუციის ერთ-ერთი ლიდერი – მაქსიმილიან რობესპიერი გაღმერთებული ჰყავდა ხალხს.

ედგარ ალან პო – „ეპიზოდი”

დიდ ამერიკელ ლიტერატორს - ედგარ ალან პოს (1809-1849 წლები), თავისი პოპულარული კოლეგის – ჯეკ ლონდონის მსგავსად, ძალიან უყვარდა სპირტიანი სასმელების მოხმარება.

იოზეფ II – (რეფორმატორი იმპერატორი)

საღვთო რომის იმპერატორი – იოზეფ II (1741-1790 წლები), თავისი მმართველობის დასაწყისში გულუბრყვილოდ ვარაუდობდა, რომ ადამიანების თანაბარუფლებიანობის პრინციპებზე დაყრდნობით შესძლებდა სრულყოფილი საზოგადოების ჩამოყალიბებას,

მარკუს გაბიუს აპიციუსის შესახებ…

მარკუს გაბიუს აპიციუსმა, რომელსაც ცხოვრება და მოღვაწეობა მოუხდა რომის ოდიოზი იმპერატორის – ტიბერიუსის მმართველობის ჟამს, ისტორიაში თავი დაიმკვიდრა როგორც ერთ-ერთმა ყველაზე გამორჩეულმა და დახვეწილმა „ძველ რომაელმა გურმანმა”.

ამბრუაზ პარე – „ეპიზოდი”

„მე პაციენტებს ჭრილობას ვუხვევ მხოლოდ, განკურნებით კი თავად ღმერთი კურნავსო”. – ასე მოკრძალებულად აფასებდა თავის განუზომლად დიდ ღვაწლს „თამანედროვე მედიცინის მამად” წოდებული გენიალური ფრანგი ექიმი-ქირურგი – ამბრუაზ პარე (1510-1590 წლები).

ჟან-ფრანსუა მილე – „ეპიზოდი”

„მე გლეხი ვარ და სხვა არაფერი, გარდა გლეხისაო”, – აცხადებდა საკუთარი პერსონის შესახებ ბარბიზონის სახვითი სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, გენიალური ფრანგი მხატვარი – ჟან-ფრანსუა მილე (1814-1875 წლები).

გი დე მოპასანი წერდა…

„რაც უფრო განათლებულნი ვართ, რაც უფრო განვითარებული გემოვნებისანი ვხდებით, მით უფრო გვჭირია ვძლიოთ და ავლაგმოთ ხოლმე ჩვენში ჩაბუდებული პირუტყვული ინსტიქტი”.

იცით თუ არა, რომ?!

1. პირველი წიგნი (ლიტერატურული ნაწარმოები), რომელიც გერმანელმა ნაცისტებმა ბერლინის ცენტრალურ მოედანზე საჯაროდ გაჩაღებულ კოცონზე დაწვეს,