Category Archives: სხვა

აკაკი წუხდა…

„ჩვენ,ქართველებს,ყველაფერი გარეული მოგვწონს,სიტყვა „უცხო” – კარგს ნიშნავს, „საუცხოო” – საქებს. შინაური კი,ცამდინაც რომ მაღალი იყოს,არაფრად მიგვაჩნია.

„სიბრძნის წუთი”

ერთ მეფეს დაბადების დღეზე პოეტმა საკუთარი ლექსი მიუძღვნა,რომელშიაც მგოსანი იმ ბედნიერ დღეს ასხამდა ხოტბას,როდესაც მონარქი ქვეყანას სასიკეთოდ მოევლინა.

თებერვალი მარტზე ბრაზობს!

„თებერვალი კბილებს აკაწკაწებს, ცინგლი ჩამოდის – მთელ ქვეყანაზეა გაგულისებული, აღრენილი – ერთი იმდენი ძალა მომცა,დიდიან-პატარიანად,ყველანი ყინულად ვაქციოო. გულზეა გახეთქილია,დღეები რომ ჩამოაჭრეს,დაამოკლეს.

პოლ მუნე – „ეპიზოდი”

უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ,ახალგაზრდულ ასაკში მყოფმა თაეტრისა და კინოს გამოჩენილმა ფრანგმა მსახიობმა – პოლ მუნემ (1847-1922 წლები) ალკოჰოლის მავნებლობის შესახებ ბრწყინვალედ დაიცვა დისერტაცია.

ასე მოეფერა სამსონ ფირცხალავა მონატრებულ სამშობლოს…

უცხოეთში იძულებითი ემიგრაციიდან საქართველოში დაბრუნებულმა დიდმა ქართველმა მამულიშვილმა და საზოგადო მოღვაწემ – სამსონ ფირცხალავამ (1872-1952 წლები) უზომოდ მონატრებულ სამშობლოს ერთობ ამაღელვებელი სიტყვებით მოეფერა:

ალფრედ სისლეი წერდა…

„განა შეიძლება იხილოს ადამიანმა ზაფხულის ცაზე უფრო დიდებული და ამაღელვებელი ცა?

ილია ჭავჭავაძე – „ნუთუ ესენი ქართველნი არიან?”

„ …არიან თავადნი, აზნაურნი, მღვდელნი, ვაჭარნი, გლეხნი, ჩინიანნი და უჩინონი.ყველანი არიან, და ქართველი კი არსად არის.

ასე ახასიათებდა გალაკტიონს აკაკი გაწერილია…

„იჭირვეულა, იუცხოვა, იხმაურა. სძულდა. უყვარდა. ფათურობდა. მთვრალობდა. ფხიზლობდა.

ერთი ქართული „ფსიქოლოგიური” პასაჟი

„ერთხელ ქართველმა კაცმა ქართველ კაცს შეუთვალა: ჩემთან გადმოდიო.დაპატიჟებული კაცი დაფიქრდება: აბა,რისთვის უნდა გადავიდეს.გადასვლა რო სდომოდა,ხომ თვითონ გადავიდოდა და ახლა უკან გადმოსული იქნებოდა.

ვაჟა-ფშაველა წერდა…

„ნუ დაგავიწყდებათ,რომ ჩვენ,ჩვენი ჭკვის ხალხნი ვართ,ღმერთიც არ მოგვწონს თუ მხოლოდ „ღმერთია”.