ამონარიდები ვანო ურჯუმელაშვილის მოთხრობებიდან…

„ეტყობა, სიცოცხლის მწუხრის ჟამს კაცს თავის თავის მეტი აღარავინ ახსოვს!” – (მწუხრის ჟამს) – (ავტორი გენია.ჯი)

* * *

„ – ერიჰა, შენ ადამიანობა თქვი, თორემ სილამაზე რა ბედენაა”. – (მძახლები)

* * *

„ტყუილად კი არ უთქვამს იმ დალოცვილ გოეთეს თუ შექსპირს, ბევრი რამ ხდება, ჰორაციო, ქვეყნად ისეთიო!..” – (დაუპატიჟებელი სტუმარი)

* * *

„კარგი სიტყვა კარგი მოსასმენია”. – (მძახლები)

* * *

„ – თურმე შეიძლება კაცმა სიბერემდე იცხოვროს და ჭკუა მაინც ვერ ისწავლოს”. – (დაუპატიჟებელი სტუმარი) – (ავტორი გენია.ჯი)

* * *

„დედის გულისთანა მგრძნოაბიარე არაფერია ქვეყანაზე”. – (სიყვარული)

* * *

„ყოველი ყვავილი ადრე თუ გვიან გაიშლება. ქალსაც უდგება დრო, როცა მისთვის გათხოვება აუცილებელია”. – (მძახლები)

* * *

„განა ერთ ბრძოლას უფრო მეტის თქმა არ შეუძლია ადამიანზე, ვიდრე მთელ მის ცხოვრებას?!” – (ლეიტენანტი თვალიაშვილი)

* * *

„წლები სილამაზეს წაიღებენ, ადამიანობა კი სამარეში თან ჩაჰყვება. – (მძახლები)

* * *

„ყველა ტყვია მიზანს არ ხვდება”. – (ნასტია)

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

შეგიძლიათ გამოიყენოთ ეს HTML ტეგები და ატრიბუტები: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>