Category Archives: სხვა

დიმიტრი ყიფიანი წერდა…

“ხომ გაგიგონია,ჩვენში რომ კაცი გადმოვარდნილა საიდანმე და თავისი ენა გადავიწყებია, – გადარჯულებულიაო,იმისას იტყვიან, – და გადარჯულებული მთელს ქვეყანაზედ ისე მიაჩნიათ,არავინ რას დაჰსდევს,ყურს არავინ ათხოვებს და თუ ხმა ამოიღო სადმე,ეს ვიღა ოხერიაო,იტყვიან.

სუნ სიმიაო “კარგი ექიმის” მოვალეობის შესახებ წერდა…

ჩინელი ხალხის მიერ – “მედიცინისა და ფარმაკოლოგიის” მეფედ წოდებული ტანის დინასტიის პერიოდში მოღვაწე გენიალური ჩინელი ექიმი და ტრადიციული ჩინური მედიცინის გავითარებაში უდიდესი წვლილის დამდები – სუნ სიმიაო (581-682 წლები),რომელიც მოგვიანებით ჩინურმა სახალხო ფარმაკოლოგიამ მედიკოსების,ფარმაცევტებისა და სამედიცინო პრეპარატებით მოვაჭრეთა მფრაველ ღვთაებად შერაცხა,

გრიგოლ ორბელიანი – “სიტყვა არის…”

“სიტყვა არის პირველი მიზეზი სწავლისა და განათლების მოფენისა ქვეყანაზე: სიტყვამ გამოიყვანა კაცი ველურისა მდგომარეობისაგან: სიტყვამ დაუმშვიდა მას მხეცური გული,ჰყო იგი ლმობიერ,მოსცა შებრალება და აღიყვანა სახიერებისა სიმაღლედ,სადაც სუფევს მეუფება სიყვარულისა და მოწყალებისა!

რა სიტყვებით იწყებდნენ ქართველი გლეხები თესვას?!

ჩვენი წინაპარი გლეხები თავის საღმრთო საქმეს – თესვას,ერთობ მაღალი გრძნობით იწყებდნენ.ისინი ჯერ პირჯვარს გადაიწერდნენ,შემდეგ ღმერთს ახსენებდნენ,მარცვლებს მარჯვნივ და მარცხნივ მიმოაბნევდნენ და ბოლოს იტყოდნენ:

აკაკი წუხდა…

“ამას წინათ,თბილისში,ბაზარში შევიარე,თბილისელი კაცი ქართლელი გლეხისაგან რაღაცას ყიდულობდა.ჩანს,ვერ მორიგდნენ და გაბრაზებულმა ქართლელმა გლეხმა მეორეს მიმართა: ვინაა ეს კაცი,ქართველია თუ იმერელიო? ამის გამგონე იქვე გავშეშდი,ვიფიქრე,ჩავერევი-მეთქი საუბარში,მაგრამ უხერხულად ჩვთვალე და

ჩვენდა სავალალოდ!

“კუდი კუდს გადაგიბამთ და კიდევ მეკითხებით,გული რატომ გეწვისო? დასაბამითგან მოყოლებული შენა და ის მამაძაღლი მამასახლისი რომ ერთად ხართ,სულს რომ ერთად გვხდით,გულს ეგ მთუთქავს! ვინა გყავთ ცოდვის გამკითხავი? ერთი სცოდავს,მეორე ცოდვებისაგან ათავისუფლებს და ვინა გყავთ ანგარიშის ჩამომრთმევი? ერთად მიდიხართ,მიიმღერიხართ.ღმერთი ისე შორსაა,ისე შორს,რომ მგონი,არც უნდა არსებობდეს და ჩვენ,

ილია ჭავჭავაძე ამბობდა…

” – რანი ვართ,რანი? ათასი გიორგი მუხრანსკი,ათასი ლუკა ისარლიჩი,ათასი გამცემი გვაზის თავზე… ეს ავი დრო მაჯლაჯუნასავით დასწოლია ჩვენს აზრსა და სიტყვას და საძრაობას არ აძლევს… არ ვიცით ბრძოლა,არა!

ჯეიმზ ჯოისი ირლანდიელების “სტუმარ-მასპინძლობის” ტრადიციის შესახებ წერდა…

გენიალურმა ირლანდიელმა მწერალმა,პოეტმა და მოდერნიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელმა – ჯეიმზ ჯოისმა (1882-1941 წლები) ირლანდიელ ხალხში გავრცელებული და დამკვიდრებული ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ტრადიციის – “სტუმარ-მასპინძლობის” შესახებ საკუთარ დღიურში მეტად საინტერესო ჩანაწერი გააკეთა: 

ოლდოს ლეონარდ ჰაქსლი წერდა…

“რა თქმა უნდა,არ არსებობს არავითარი მიზეზი იმისათვის,რომ ახალი ტოტალიტარული რეჟიმები თავიანთი წანამორბედების მსგავსი იყოს,მიუხედავად მათ ხელთ არსებული ხელკეტებისა და სპეცრაზმებისა,ხელოვნურად გამოწვეული შიმშილობების,დაპატიმრებებისა და მასობრივი დეპორტაციებისა.

ამონარიდი იესე ბარათაშვილის ისტორიულ-ლიტერატურული ძეგლიდან – “ცხოვრება-ანდერძი”

“შვილნო,გაწყენთ თავს და მოგახსენებთ: ჩემის ცოდვით ისეთი ხომ არავინ გამოხვედით,რომ მეცნიერება მიგეღოთ,მაგრამ ეს ხომ ბუნების წესია: იცოდეთ: სიტყვიერნი დავიბადენით და სიტყვიერს გონებაც უნდა ჰქონდეს და გონებიანს ხომ ეს შვენის,თავის სარჩო და სასიცოცხლო მოიგონოს და ეცადოს,