Category Archives: სხვა

გალაკტიონი წერდა…

„ვითარცა მეფემ განვლიე ამ წუთისოფლის დღენია,

ხან დავდიოდი ქვეითად, ხან მყავდა კაი ცხენია,

კვაჭი კვაჭანტირაძის პერსონაჟის შესახებ…

„ – გახსოვთ ჩვენი კვაჭიკო პაწაწობაში ტირილის დროს სულ „მე-მე”-ს რომ გაიძახოდა? მაშინ ვთქვი: ეს ბოვში არავის აფერს არ შეარჩენს და თელ ქვეყანას დეიჩემებს-თქვა. არ მართლდება ჩემი სიტყვა?” – (კვაჭის მამის – სილიბისტროს ნაწინასწარმეტყველევი)

გიორგი ლეონიძე – „ვარდმოფენობა”

„მიყვარდა მაისში ვარდმოფენობის დღე. დილიდანვე დავიწყებდით სახლის მორთვას ვარდით, სოსანით, ფშატის აყვავებული ტოტებით, მინდვრის ფერად-ფერადი ყვავილებით.

მიხეილ ჯავახიშვილი – „ჩვენ ქართველები ვართ!”

„ბატონებო! მეგობრებო! ცხოვრება ყველას მოგვერევა და დაგვჯაბნის, დაგვწვავს, გაგვთელავს, სისხლით და ცრემლით გვატირებს, მაგრამ ერთში მაინც ვერ მოგვღუნავს, ვერ მოგვდრეკს: ჩვენ ქართველები ვართ,

ოტია პაჭკორია წერდა…

„ვიცი, რომ მოყვასს ხელი უნდა გაუწოდო, დაცემული წამოაყენო, სნეულს უწამლო… ოღონდ ერთს ვერ ვხვდები – რა არის ლოთის წამალი – სასმელის მიწოდება თუ სასმელის წართმევა…

ონორე დე ბალზაკი წერდა…

„აბა, რა ვარ მე სამშობლოსთან შედარებით?..”

ოგიუსტ როდენი ამბობდა…

„მე პურის ფულისთვის ვმუშაობ”.

ოგიუსტ როდენის ნააზრევი…

„ვინც უნდა ვიყო, ოღონდ საფრანგეთს გამოვადგე”.

ლადო ასათიანი წერდა…

„დრო-ჟამისაგან შეწუხებულ კაცს ყველაფერი ეპატიება”.

ლადო ასათიანი წერდა…

„მთავარი ის კი არ არის, რაიმე სიბრძნე წარმოთქვა. ეს შეიძლება, ადვილიც იყოს, ახლა… სიაბდლე არ უნდა წამოაყრანტალო, სიაბდლე… ესაა საქმე!”