Tag Archives: კონსტანტინე ლორთქიფანიძის ნაწარმოებიდან…

კონსტანტინე ლორთქიფანიძე – „მერის”

წუთისოფელი რასაც მოგვცემდა,

ჩვენ გავიყოფდით თანაბრად მუდამ.

კონსტანტინე ლორთქიფანიძის ნააზრევი…

„მე მძულს ცივი გულის ადამიანი და მისი ერთადერთი ანგარიში, ჯერ მე და მერე სხვაო!”

კონსტანტინე ლორთქიფანიძე წერდა…

„მიწის სიყვარული სასწორზე არ აიწონება, არშინით არ გაიზომება და არც კანონში ჩაეტევა, როგორც კვირტიდან გამოსული ნაყოფი იმავე კვირტში ვერ ჩაეტევა”.

კონსტანტინე ლორთქიფანიძე წერდა…

„ძველი ქართველები ხშირად იტყოდნენ: ამ ცოდვილ წუთისოფელში არის ერთი რამ განძი, რასაც ჟანგი და ობი არ ეკიდება, ცეცხლში არ იწვის, წყალში არ იძირება და ხმალი ვერას აკლებს,

კონსტანტინე ლორთქიფანიძე – „რა წესია…”

„რა წესია, ქელეხი ქორწილს დაამსგავსო, – შვიდასი კაცი რომ დაეტევა, მაინცდამაინც იმოდენა კარავი დადგა და ხალხი ღვინოში ჩაახრჩო. ყველაფერი ეს მეტად ბუნებრივად მიდის ისეთ მკრეხელობამდე,

კონსტანტინე ლორთქიფანიძე – „ნუ დაგვავიწყდება, რომ…”

„სიტყვის სიკვდილი კაცის სიკვდილივით არის. ეს უნდა გვახსოვდეს მუდამ და ასე უდარდელად,

კონსტანტინე ლორთქიფანიძის ნაწარმოებებიდან…

“ყველაზე დიდი მეცნიერები მხოლოდ ერთ რამეში ეჯიბრებიან ერთმანეთს: ვინ უფრო მალე გამოიგონებს ისეთ იარაღს,რაც შეიძლება მეტი ადამიანი რომ გააქროს ამ ქვეყნიდან.ეს არის წინსვლა,კულტურა,განათლება?!