Category Archives: სხვა

სილუეტი

სილუეტი – წარმოადგენს გრაფიკული ტექნიკის სახესხვაობას და ვისიმე ან რისიმე ერთფერ კონტურულ გამოსახულებას (ჩრდილის მსგავსი,საგნის სიბრტყითი,ფიგურის,ნაგებობის და ასე შემდეგ) სხვა ფერის ფონზე,რომელსაც შორ მანძილზე,სიბნელეში ან ბურუსში აღიქვამს თვალი.

ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის მოსაზრებები…

“დაე თითოეულმა აკეთოს რაც ხელეწიფების.ყოველი ღონით ისწრაფოს მიუღწეველი მიზნისაკენ.უკანაკნელ ამოსუნთქვამდე ილტვოდეს შემოქმედის მიერ ნაბოძები ნიჭის გაფურჩქვნისაკენ.მარადჟამს ისწავლოს,ისწავლოს,რამეთუ “სიცოცხლე ხანმოკლეა,ხელოვნება კი მარადიული”.

სერგო კლდიაშვილი – “დავით კლდიაშვილი”

1930 წლის ივნისის ოცდაცხრას თბილისში დავით კლდიაშვილის იუბილე იმართებოდა.ამის შესახებ გაზეთებში ადრევე იბეჭდებოდა ცნობები,ჟურნალებში თავსდებოდა წერილები.დედა და მამა იმხანად სიმონეთში ცხოვრობდნენ.თუმცა სოფელში გაზეთები მოსდიოდათ და იქიდანაც შეეძლოთ ყველაფერი გაეგოთ,მე მაინც ხშირად ვწერდი მათ მომავალი იუბილეს სამზადისზე.უმთავრესად მაინტერესებდა დედის პასუხი, – რა შთაბეჭდილებას ახდენდა ეს ამბავი დავითზე,რას განიცდიდა?

აკაკი წერეთლის ნააზრევი…

“ის კი ყველას ემჯობინება,რომ თვითო-თვითო,მარტო,ცალ-ცალკე არ მივდიოდეთ იმ ჩვენგან არჩეულ გზაზედ!.. მარტოობამ იცის გზის დაბნევა”.

ნიკო ლორთქიფანიძე წერდა…

“გამხდარ თხას,დაკოჭლებულს ცხენს,ჩახმახდამტვრეულ თოფს ფასი ეკარგება; ადამიანს კი ერთი და იგივე ფასი აქვს ყოველთვის და ყველგან,იმერეთის მეფობას არგუნებს თუ დანელიას მეღორედ გააჩენს უფალი.

ლევ ტოლსტოი წერდა…

“ორში ერთი უნდა აირჩიო: თუ ეშმაკის გზას გაჰყვები – ილოთე,ილანძღე,შეიძულე,ვერცხლსა და საშოვარს დაჰხარბდი,ღვთის კანონს კი ნუ შეუდგები,კაცისას მისდიე, – და უვარგის ცხოვრებას ეწევი; ღვთის სამსახური თუ გწადია – მხოლოდ მისი უნდა გესმას: არათუ ვინმე გაძარცვო ან მოკლა,არავინ უნდა განსაჯო,არავინ შეიჯავრო,ცუდ საქმეში არ გაერიო,ჰოდა უვარგისი ცხოვრებაც აგცდება”.

ფრანც იოზეფ ჰაიდნი – “მოზარდი” ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის შესახებ წერდა…

“თქვენო კურფიურსტულო უბრწყინვალესობავ! ვბედავ და მოკრძალებით ვუგზავნი თქვენს კურფიურსტულ უბრწყინვალესობას რამდენიმე მუსიკალურ ნაწარმოებს,შექმნილს ჩემი საყვარელი და სანდო მოწაფის ბეთჰოვენის მიერ.

ილია რეპინი სიკვდილის წინ წერდა…

“გთხოვთ ნუ იფიქრებთ,რომ სიკვდილის მოახლოებამ შემაკრთო ან გუნება წამიხდინა,პირიქით,თავს მხიარულად ვგრძნობ… პირველ ყოვლის,მხატვრობა არ მიმიტოვებია,

შარლ მორის დე ტალეირან-პერიგორი წერდა…

საყოველთაოდ ცნობილი ფრანგი პოლიტიკოსი და დიპლომატი – შარლ მორის დე ტალეირან-პერიგორი (1754-1838 წლები),რომლის სახელიც ასოცირდება მედროვეობასა და უპრინციპობასთან,გარდაცვალებამდე მცირეოდენი ხნით ადრე წერდა:

გიუსტავ ფლობერი – “ეპიზოდი”

დიდ ფრანგ მწერალსა და XIX  საუკუნის დასავლეთის ერთ-ერთ უდიდეს რომანისტს – გიუსტავ ფლობერს (1821-1880 წლები),რომელიც უკვე ხანდაზმულ ასაკში იმყოფებოდა,ოპერაცია გაუკეთეს ლოყაზე რაღაც ჩირქოვანი მუწუკის ამოსაკვეთად.აღნიშნულმა ფაქტმა იგი იმდენად დათრგუნა,