Tag Archives: პოეზია

ჯემალ ჩახავა – „განუყრელია”

ჩვეულებრივი გახდი უკვე,

სხვას აქვს მეტობა,

კონსტანტინე ლორთქიფანიძე – „მერის”

წუთისოფელი რასაც მოგვცემდა,

ჩვენ გავიყოფდით თანაბრად მუდამ.

გალაკტიონი – „ოთხტროფიანი ექსპრომტი”

წინად ჩემი სპეტაკი გზა

ტალახიან ფეხით ზილეს,

გალაკტიონ ტაბიძე – „იმერელმა ქორწილი ჰქნა”

იმერელმა ქორწილი ჰქნა -

ფეხდამწვარი წიწილითა,

ჯემალ ჩახავა – „ცხოვრების ეტლი”

ცხოვრების ეტლი, როგორც ნიავი,

დასასრულისკენ უჩუმრად მიჰქრის,

ილო მოსაშვილი – „ძველი რვეულიდან”

ის გაზაფხული სხვა იყო, რადგან

ტკბილად მღეროდა გულიც, ბუნებაც,

გიორგი ლეონიძე – „წეროს თოვლი”

მზემ შეალბო შეყინული ბზარები,

დნება წეროს თოვლი:

ლადო ასათიანი – „ოდა ვენახს”

ისმინეთ ქება ვენახის, ველებო ვენახოვანო,

რაფიელ, ტკბილო მგოსანო, ვაზის მიჯნურო მხცოვანო,

შოთა ნიშნიანიძე – „კლინიკური სიკვდილის შემდეგ”

- უკან დავბრუნდი სამოთხიდან ორი დღის მკვდარი…

ასე ხუმრობდა ერთი კაცი, სიტყვით ქველობდა:

ეკატერინე ჰორნ – „დღეს, გამთენიას…”

დღეს, გამთენიას, პირჯვარს იწერდა,

მერის აჩრდილთან გალაკტიონი,