Tag Archives: პოეზია

შალვა ფორჩხიძე – „ია”

შენ გაგივლია აქ ამ ბილიკზე

და შეგინიშნავს პატარა ია…

მუხრან მაჭავარიანი – „დედაკაცი”

- სამოთხე იყო…

დედაკაცმა დაგვაკარგვინა.

მუხრან მაჭავარიანი – „იქნება ასე”

„ – გახსოვს?! – “

ეს სიტყვა

იოსებ ნონეშვილი – „რას გიყურებ?”

რას გიყურებ?

სურთ ამ თვალებს უმეცართ,

იოსებ ნონეშვილი – „შენ სიყმაწვილის გაზაფხულზე დამტოვე მარტოდ”

შენ სიყმაწვილის გაზაფხულზე დამტოვე მარტოდ,

გულს მიღონებდა მწუხარების უმანკო ცრემლი.

იოსებ გრიშაშვილი – „მიხმარე ფარად”

როს გაგირისხდეს ბედის ვარსკვლავი,

ყოველმხრივ რისხვა თავს დაგატეხოს,

იოსებ გრიშაშვილი – „სანთლის ტირილი”

და მე ვწერდი: როს ბულბული ბულბულობდა ბაღში წყნარად,

ვით დატუქსა თეთრმა ვარდმა, აჯა ვით არ შეუწყნარა;

იეთიმ გურჯი – „ნაბადი”

ღმერთმა ჩემზე მოიცალა,

მცირე რამც არ მაპატია,

აკაკი წერეთელი – „ვაი-პატრიოტი”

როდესაც ჩემს წინ სუფრაზე

ცხელი შუშხუნა მწვადია,

ჰაინრიხ ჰაინე – „სად დაისვენებს დაღლილი მგზავრი”

სად დაისვენებს დაღლილი მგზავრი,

განსასვენებელს სად ჰპოვებს ბინას,