Tag Archives: პოეზია

„ღანირისპირელი” – (სოფელი)

მენატრება სოფლის ღამე,

მენატრება სოფლის სული.

გიორგი ქუჩიშვილი – „ეპიტაფია”

ჩემს სიცოცხლეში არ მინახავს

დილა მზიანი,

ერთი პატარა კაფია

ეს ჩვენი თავჯდომარეი

სუყველგან გამორჩეულა,

როი სოხუმელი – „არ დაინანო”

არ დაინანო,

თუ ოდესმე დარჩი ჩემსავით,

როი სოხუმელი – „შენ უნდა ჰგავდე გაზაფხულის ამოჩემებას”

შენ უნდა ჰგავდე გაზაფხულის ამოჩემებას,

უფრო მზედამთბარ ამინდებთან წვიმის სიცელქეს…

როი სოხუმელი – „ვინ რას გაგიგებს”

ვინ რას გაგიგებს,

როცა რჩები ყველასგან მარტო,

როი სოხუმელი – „უცხო მიწაზე, მზე და ღმერთი – გულით ვატარე”

უცხო მიწაზე, მზე და ღმერთი – გულით ვატარე,

როგორ ამოვთქვა… როგორ გითხრა(თ),

როი სოხუმელი – „დილა ირწევა შენს ფანჯრებში, როგორც აკვანი”

დილა ირწევა შენს ფანჯრებში, როგორც აკვანი,

ბავშვი მე ვარ და ვაფერადებ ღია ფერებში,

როი სოხუმელი – „აყვავილდები… ვერ წაუხვალ, რადგან განგებას…”

აყვავილდები… ვერ წაუხვალ, რადგან განგებას…

გაძვირფასდები მელოდიად ჩემი ჰანგების,

როი სოხუმელი – „წლები ვათამაშე, როგორც ქარი – ფოთლებს”

წლები ვათამაშე, როგორც ქარი – ფოთლებს,

ვეღარ შეგადარე სხვას…