Category Archives: სხვა

ჟან კოკტოს გაცილება უკანასკნელ გზაზე

„ყოველი ადამიანი თავის სიკვდილს სადღაც შორს მალავს და ათასგვარი მონაგონით იმშვიდებს თავს,თითქოს,მხოლოდ,ალეგორიული ფიგურა იყოს,ბოლო აქტში რომ გამოჩნდება ხოლმე… მაგრამ სწორედ მაშინ,როცა გვგონია,რომ სიკვდილი ცხრა მთას იქით გადაიკარგა,

„დიდსულოვნება”

„ზოგიერთი მათგანი ფიქრობს,რომ საჭიროა ხალხმა დიდსულოვნება გამოიჩინოს და სიცოცხლე სიცოცხლის წილ დავუშვათ,დიქტატორები სიკვდილით არ დავსაჯოთ და, ნაცვლად ამისა,ისინი ერთი-ორი წლით,ვთქვათ,ხუთიოდე წლით ციხეში ვამყოფოთ.

გენიალური ალექსანდრე ყაზბეგის შესახებ…

გენიალურ ქართველ ლიტერატორში,ამ ტრაგიკულ ადამიანში – ალექსანდრე ყაზბეგში იყო რაღაც საოცრად მიმზიდველი.მისი უშუალობა,თითქმის ბავშვური გულუბრყვილობა და ბავშვური სიფიცხე პატივისცემითა და თანაგრძნობით განაწყობდა მისდამი ადამიანებს.

რაბინდრანათ თაგორი – „რატომ გადავწვიტე ვეგეტარიულ დიეტაზე გადასვლა?”

„ჩვენ ხორცს იმიტომ ვჭამთ,რომ არ ვფიქრობთ,რა სასტიკ ცოდვას ჩავდივართ.არსებობს ბევრი ცოდვა თვითონ ადამიანისაგან გამოგონილი და შექმნილი.მათი არსი დადგენილი ჩვევების,ადათებისა და ტრადიციების გადახვევაში მდგომარეობს.მაგრამ სისასტიკე სხვა რამეა.

ტიციან ტაბიძე – „არავის ვმსახურებდეთ,არცა ვემონოთ,გარეშე ღვთისა დამბადებელისა”

„არავის ვმსახურებდეთ,არცა ვემონოთ,გარეშე ღვთისა დამბადებელისა”. – ასეთი იყო აღთქმა ქართველი ერის ისტორიული ცხოვრების გარიჟრაჟზე „ქართლის ცხოვრების” გადმოცემით. და ვინ იტყვის,რომ საქართველომ არ იცოდა სიცოცხლე,რომ მან არ იცოდა ბრძოლა და თავისუფლება,სილამაზისთვის არ მიეტანოს მსხვერპლი.

შარლ პეგი – „ეპიზოდი”

გამოჩენილი ფრანგი პოეტი,დრამატურგი და პუბლიცისტი - შარლ პეგი (1873-1914 წლები) სიცოცხლის უკანასკნელ ეტაპზე საკუთარ თავს ასე ახასიათებდა:

რომენ როლანი წერდა…

„ყოველ ცისმარე დღეს ეცით პატივი,ნუ იფიქრებთ იმაზე,თუ რა იქნება ერთი წლის შემდეგ,ათი წლის შემდეგ.დღევანდელ დღეზე იფიქრეთ.თავიდან მოიშორეთ ყველა თქვენი თეორია.იცოდეთ – ყველა თეორია,თვით ყველაზე მადლმოსილიც კი,

პიერ შოდერლო დე ლაკლო – „ეპიზოდი”

„ქმარი,რომელმაც საყვარელთან შეუსწრო ცოლს,ნაზად მიმართავს მას:

ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი – „რაკი ჩემიანებისგან განუყოფელი ვარ…”

„რაკი ჩემიანებისგან განუყოფელი ვარ,რაც არ უნდა ჩაიდინონ,მაინც არასოდეს განვუდგები.არასოდეს გავკიცხავ გარეშე პირთა წინაშე.თუკი შევძლებ ვიკისრო მათი დაცვა,კიდეც დავიცავ.შემარცხვენენ?

„ახია ჩვენზე!”

„ეშინიათ,ეშინიათ ყაზბეგისა.იმიტომ რომ,ყაზბეგმა სიმართლე იცოდა.სიმართლის მცოდნენი კი სახიფათონი არიან.ჩვენთვისაც მოკვდავებისათვის,რადგან ძილს გვიფრთხობენ,ლუკმას გვიმწარებენ და არ გვაცლიან მშვიდად განვლიოთ დღენი,სამადლოდ რომ მოუგდია ღმერთს ჩვენთვის.