Category Archives: სხვა

ასე გენიალურად აღწერა „მარადიული ქალაქის” ღამე და დილა კონსტანტინე პაუსტოვსკიმ

„ღამე დიდებული,ვითარცა შორეული წარსული,ჩამოსწოლოდა „მარადიულ ქალაქად” წოდებულ რომს.გეგონებოდათ,ღამეული ზეცა ატლანტებს შეუდგამთ თავიანთ განიერ მხრებზე და დაღლილობისაგან მიწისაკენ სულ უფრო მეტად და მეტად დახრილები,ვარსკვლავებს მიწასთან აახლოვებენო.

„შენთვის ყველაზე მძიმე წუთებში,შენთვის საძულველ ხალხთან,ისე უნდა დაიჭირო თავი…”

„შენთვის ყველაზე მძიმე წუთებში,შენთვის საძულველ ხალხთან,ისე უნდა დაიჭირო თავი,რომ ისინი საპასუხო სიძულვილით კი არ განიმსჭვალონ,არამედ საკუთარი არარაობა იგრძნონ

ალექსანდრე ფლემინგი – „ეპიზოდი”

მას შემდეგ,რაც გენიალური შოტლანდიელი ბაქტეოროლოგი და მიკორბიოლოგი – ალექსანდრე ფლემინი ათენის აკადემიის წევრად იქნა არჩეული,

Genia.Ge-ს რჩევა მომავალ თაობას…

„ყური მიგდეთ: როდესაც გაიზრდებით უდრეკი და შეუპოვრები იყავით,გაჭირვებამ არ შეგაკრთოთ,ყველაფერი მოიკელით,ოღონდ ერთს მიაღწიეთ – ისწავლეთ! მე ვერას გავხდი და იქნებ თქვენ მაინც გაგიღიმოთ ბედმა”.

ვიქტორ-მარი ჰიუგო – „ეპიზოდი”

გენიალურმა ფრანგმა რომანტიკოსმა მწერალმა – ვიქტორ-მარი ჰიუგომ (1802-1885 წლები) თავისი ხანგრძლივი ცხოვრების გზაზე უამრავი ტრაგედია გადაიტანა: 1843 წელს ლიტერატორს ქალიშვილი – ლეოპოლდინა გამოეცალა ხელიდან,რამაც,როგორც ბალზაკი შენიშნავდა,ჰიუგო ათი წლითაც კი დააბერა

„სიბრძნის წუთი”

ერთხელ ყაისს,რომელსაც თავდავიწყებით უყვარდა ლეილი და მის გამოისობით ცრემლს აფრქვევდა და სიცოცხლესაც კი თმობდა,მეფემ სთხოვა,შენი მიჯნური გამაცანიო.

ფრანჩესკო პეტრარკა – „ეპიზოდი”

დანტე ალიგიერთან ერთად რენესანსის ფუძემდებელმა გენიალურმა იტალიელმა პოეტმა და ჰუმანისტმა - ფრანჩესკო პეტრარკამ (1304-1374 წლები) თავისი ცხოვრების გარკვეული პერიოდი უცხოეთში გაატარა.

ფრანც კაფკას მიმართვა ადამიანებისადმი

ებრაული წარმომავლობის მქონე გენიალური ჩეხი მწერლის - ფრანც კაფკას (1883-1924 წლები) საფლავის ყორეზე,ძველი აღმოსავლური ჩვეულების მიხედვით,კენჭები აწყვია: სილას აფთარი ადვილად თხრიდა და ყოველი გამვლელი ვარდებული იყო საფლავზე ერთი ქვა მაინც დაედო.

ჯორჯ გორდონ ბაირონი წერდა…

„მოდი,გზა მივცეთ გაბედულ აზროვნებას,გონიერებისაგან სამარცხვინოდ განდგომა იქნებოდა აზროვნების უდაო უფლებაზე უარის თქმა.

ჰანს კრისტიან ანდერსენი ამბობდა…

„რამდენი ადამიანია ქვეყანაზე,რომელიც სხვა არაფერია,თუ არა უგულო და უნამუსო,ცივი,ლიპი ჩრდილი.აბა ერთი ნახეთ,როგორი იღბალი აქვთ! მათმა მოქნილმა გრძელ-გრძელმა ხელებმა იციან როგორ ჩაებღაუჭონ ოქროს,პატივს,ორდენებს,მათი გველის ენა ადვილად პოულობს გზას დიდებულ პირთა და მაღალი წრის მზეთუნახავთა გულებისაკენ…