Category Archives: სხვა

ვიქტორ-მარი ჰიუგო – „პარიზელები”

„ხშირად ლომად იქცევა კატა. ეს ასეა და ამით არის გასაკვირი პარიზელი ხალხი.

„თეთრი ხიდი”

„თეთრი ხიდი, ულამაზესი თავისი უბრალოებით, გაღმა-გამოღმა სანახებით, ასწლოვანი უთოებით თუ ბურჯ-საყრდენებით, მუდამ საღებავ აქერცლილი მოაჯირით,

ერთი პატარა ჩანახატი…

„ამ ტყის გარეშე რა მაცოცხლებს. დავდივარ, დავღოღავ ხან აქეთ, ხან იქით და დღის ბოლოს მშიერ-მწყურვალი რომ მოვიქანცები და დამაწყდება ფეხები, შევყოფ თავს რცხილის ჩრდილში და

„გაცემულს, გაყიდულს თუ გაჩუქებულს უკან ვერ დაიბრუნებ…”

„უქმად ყოფნის უფლება არ უნდა მისცეს თავს ქართველმა კაცმა, რაღაც უნდა აკეთოს, შეეცადოს რაიმე ღირებული დაუტოვოს მშობელ ქვეყანას, თუ არადა იმათ მაინც ებრძოლოს, ვინც უკვე შექმნილს და აღმოჩენილს ვერ უვლის,

„ქოხი და სასახლე”

„კვლავ გვერდიგვერდ დგანან სასახლე და ქოხი… ებრძვიან ერთმანეთს დაუნდობლად.

ვიქტორ-მარი ჰიუგო – „ეშაფოტი”

„შეიძლება სულ ერთი იყოს თქვენთვის – დასჯიან სიკვდილით ადამიანს, თუ არა; შეიძლება არც ჰო გეთქვათ ამის გამო, არც არა, – სანამ თქვენი თვალით არ გინახავთ კაცის კვლა.

კონსტანტინე გამსახურდია – „ჭადრების ქება”

„სად ხართ, ბუნების გულმეცნიერნო და იდუმალთა ჰანგთა მიმთხრობნო? გვითხარით,

მიხეილ ჯავახიშვილი წერდა…

„ბედნიერ ცხოვრებას მხოლოდ გიჟი გაექცევა”.

„დამაბრუნეთ… წამიყვანეთ… მაჩვენეთ…”

“ნადირი სანადიროდ გავა, ფრინველი – საკვებისათვის, ადამიანი – საბრძოლველად და სამუშაოდ. მერე ყველანი დაბრუნდებიან: მხეცი თავის ბუნაგში შევა, ფრინველი ბუდეს მიაშურებს, ადამიანი – თავის ქოხს.

ადოლფ ჰიტლერი წერდა…

„რაც უფრო მეტი ნისლია ხელქვეითთა თავში, მით უფრო ადვილია მათი მართვა. ჩემი ხელქვეითების თავში უნდა იყოს ან ნისლი, ან საერთოდ არაფერი,