Category Archives: პოეზია

ხალხური პოეზიიდან…

ეს ზოგი კაცი რასა ჰგავს,ანუ არსებობს რისთვის? -

რასაც იშოვნის – ინახავს იმ ერთი შავი დღისთვის!

ხალხური პოეზიიდან…

სოფელს რა მხარეც ვუნახე,სუყველა მხარე მჭრელია,

ძმაცა ვცან და ძმობილიცა,ფეხქვეშ მიწისა მთხრელია,

ეკა კვიციანი – “ვგრძნობ,ყველაფერი მიცდია,სწორედ”

არ მოვერიდე

ამინდის წყრომებს,

“საყვარელ სტუმარს”

ერთხელ მესტუმრე,გივარგი,

ამბავს გიამბობ მთისასა,

ლო ბინ ვანი – “ციხის საკანში კრუალას ვუმღერ”

როცა შემოდგომის დილით

ტყვედქმნილი ჭაღარა კაცი

რამდენიმე ლექსი კორეული პოეზიის კლასიკური ფორმიდან – სიჯო…

მე მეგობარი ცოტა მყავს ქვეყნად:

ფიჭვი,წყარო და კლდეთა დიდება.

ლექსი “ათას ერთი ღამიდან”…

ამ წუთისოფელს ორი ზნე სჭირს,ორი აქვს თარგი -

სწორი და მრუდი არის იგი – ავი და კარგი.

ლექსი “ათას ერთი ღამიდან”…

დიაცის სიტყვას ნუ ენდობი, – ნუ გჯერა მათი

ერთგულებისა,თავდადების,ფიცის და აღთქმის.

ვაჟა-ფშაველა – “ღმერთო,ნუ მოჰკლავ პატარას”

ღმერთო,ნუ მოჰკლავ პატარას,

ნუ აუტირებ მშობელსა,

შამს ედ-დინ მოჰამედ შირაზი ჰაფეზი – “შეუნდე ჰ ა ფ ე ზ ს ცოდვები ძველი”

გული მიფრთხება,გულისხმიერნო,

ღვთის გულისათვის,მომეცით ხელი!