Category Archives: პოეზია

დუტუ მეგრელის გენიალური ლექსი – “პატარა ქართველი”

მე პატარა ქართველი ვარ,

კავკასიის მთების შვილი

ხალხური ლექსი

ვაჟკაცის სახელს უკვდავს ჰყოფს

სამშობლოს მტერთან ომია:

დუტუ მეგრელი – “მთას”

ნეტა შენ,მთაო,ცას რომ სწვდება შენი მწვერვალი,

ღრუბლებს ზევიდან თეთრ-სპეტაკად გამომზირალი,

მიხეილ ქვლივიძე – “გრამატიკული საკვირველებანი”

დაჰკვირვებიხართ,მეგობრებო,ზედსართავ სახელს:

არსებით სახელს როგორ უცვლის აზრსა და სახეს?

“ქალი ვარ ბაგრატივნისა” – (ხალხური)

ქალი ვარ ბაგრატივნისა,

განჯას თათარსა ვყევარო.

უილიამ შექსპირი – “სონეტი CXXVII”

წინათ შავგრემანს მშვენიერი არსად არ ერქვა,

არვინ ეტრფოდა,რაც ბუნებამ შავად დაქარგა,

ტერენტი გრანელი – “ახლა ერთია გლოვა თუ ზარი”

ახლა ერთია გლოვა თუ ზარი,

ფიქრი მკრთალია.

ჯემალ აჯიაშვილი – “უნდა შეგეძლოს ოდინდელი სიბრძნის შენახვა”

უნდა შეგეძლოს ოდინდელი სიბრძნის შენახვა,

რომ გზა,რომელიც გაიარეს თხამ და ვენახმა,

ნინო სხირტლაძე – “ხელმწიფენი”

“არც ერთი ერი იმაზე უკეთესი ხელისუფლების ღირსი არა,ვიდრე ჰყავს”. – კონსტანტინე გამსახურდია

უილიამ შექსპირი – “სონეტი LXXXIX”

რადგან დამტოვე,სთქვი,ჰქონდა-თქო დანაშაული

და მეც ვიცრუებ,რომ დავკარგე ტრფობის უნარი,