Category Archives: პოეზია

მუხრან მაჭავარიანი – „ძველთა ჩვენთა წესი”

უჩრდილებდათ მუხა,

ვერხვი, ბზა თუ ძეწნა,

ოთარ მამფორია – „ცარიელი სკამი”

ყველა აქ არი და მაინც კარი,

ჰე, მასპინძელო, დატოვე ღია.

სიმონ ჩიქოვანი – „სულში ფოთლების ქარიშხალია”…

სულში ფოთლების ქარიშხალია,

სიმწიფის შნო და მოწყვეტის საფრთხე.

სიმონ ჩიქოვანი – „ირმები კალოზე”

შენს ეზოში კალო ირმებს ვალეწვიე,

რქებს მივაკარ ყვავილები ჭრელი.

ოთარ მამფორია – „აღსარება მთაწმინდას”

ჩამქრალ სანთელს ისევ ვანთებ,

გულზე დადნეს, მადლია,

ოთარ შალამბერიძე – „ხასიათი”

არის სხვადასხვა ხასიათი, – კარგი და ცუდი.

ერთიც, მეორეც, ეგუება ცვალებად ტაროსს;

გი დე მოპასანის მიერ მშვენიერი მეზობელი ქალის მარაოზე წაწერილი ლექსი…

ეგე მარაო შვენის თქვენს ხელებს,

თქვენს ნატიფ თითებს – დიახ, აგრეა,

ადამ მიცკევიჩი – „ყვავილი”

რა ვქნათ? სიცოცხლე გვწადიან,

ჩვენ ვცოცხლობთ, როგორც პეპლები,

ადამ მიცკევიჩი – „სიზმარი”

თუ უნებურად ბედმა გამთიშა

შენგან, ვინც მუდამ გულით მინდოდი,

მუხრან მაჭავარიანი – „მჯერა შენი გადარჩენის!!!”

სისხლით მორწყულ ქართულ მიწას, ისევ სისხლის წვიმა ელის,

მტერმა ბევრჯერ დაამიწა, ბევრჯერ აღსდგა რისხვად მტერის,