Category Archives: ფილოსოფია

მარკუს ავრელიუსის ფილოსოფიიდან…

“რაც უნდა ვიყო,მაინც ეს ვარ მხოლოდ და მხოლოდ: ხრწნადი სხეული,სასიცოცხლო ძალის მკრთალი გამოვლენა და შინაგანი მძღოლი”.

სოკრატე ამბობდა…

“ზოგიერთი ლოცულობდა,ღმერთო,შვილი მომეციო,მაგრამ როცა მიეცათ,საშინელი უბედურება დაატყდათ თავზე: ზოგ-ზოგის შვილი ბოლომდე წყალწაღებული დარჩა და მთელი სიცოცხლე გაუმწარდათ; ზოგს კი,მართალია,კარგი შვილი გამოუვიდა,

ჰაინრიხ ჰაინე წერდა…

“მე მშვიდობიანი ადამიანი ვარ.ჩემი სურვილია მქონდეს მოკრძალებული ქოხი ჩალის სახურავით,მაგრამ აუცილებლად – კარგი საწოლი,კარგი  საჭმელი,ახალი რძე და კარაქი,ფანჯრის წინ ყვავილები,ზღურბლთან რამდენიმე ლამაზი ხე და თუ მაღალ ღმერთს ჩემი სრულად გაბედნიერება მოესურვება,ამ ხეებზე ევსი-შვიდი ჩამოხრჩობილი ჩემი მტერი.

ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშე – “ღმერთი მოკვდა!”

“ღმერთი მოკვდა!” – წარმოადგენს საყოველთაოდ ცნობილ ათეისტურ გამონათქვამს,რომლის ავტორიც გახლავთ თვითმყოფადი ფილოსოფიური სწავლების დიდი გერმანელი ფუძემდებელი,კლასიკური ფილოლოგი და პოეტი – ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშე (1844-1900 წლები).

სოკრატეს ფილოსოფიიდან…

“თქვენ,ჩვენი სახელმწიფოს მოქალაქენო,ერთმანეთის ძმები ხართ,მაგრამ ღმერთმა,რომელმაც გამოგძერწათ,ზოგიერთ თქვენგანს ვისაც მმართველობის უნარი შესწევს,ოქრო შეურია დაბადებისას,ამიტომაც მათი ფასი არავინაა ამ ქვეყნად; მცველებს – ვერცხლი,ხოლო მიწის მუშებსა და ხელოსნებს – სპილენძი და რკინა.

მისტიკა

მისტიკა (ბერძნულ ენაზე – “მისტიკოს”,ითარგმნება როგორც – იდუმალი,საიდუმლო,განდობილთათვის წმინდა) – წარმოადგენს მოძღვრებას,რომლის მიხედვითაც,ღმერთი უშუალო ჭვრეტით,მის არსებაში ჩაძირვით და შინაგანი ხილვით უნდა იქნას აღქმული.

“ეფრემ-ვერდი” – (ოთხი რამ…)

ოთხი რამეა დაუბრუნებელი:

ქვა ხელიდან ნატყორცნი,სიტყვა პირიდან გამოშვებული,გარდასული ჟამი,გავლილი შემთხვევა.

ილია ჭავჭავაძის – “მგზავრის წერილებიდან”

“ვაი რა ცარიელია ეს სავსე ქვეყანა უადამიანოდ!.. არა,წაიღეთ ეს ბნელი და მშვიდობიანი ღამე თავის ძილითა და სიზმრებითა და მომეცით მე ნათელი და მოუსვენარი დრე თავის ტანჯვითა,წვალებითა,ბრძოლითა და ვაი-ვაგლახითა! ჰოი,ბნელო ღამევ,მეჯავრები შენ მე!

ივანე გომართელი წერდა…

“სამყარო,ბუნება,მეტად რთული საიდუმლოებაა,სიცოცხლე კი ერთობ წუთიერი.დროს დასასრული არა აქვს,სივრცეს საზღვარი,სამყაროს თავი და ბოლო,ჩვენი სიცოცხლე კი ელვასა ჰგავს, – გამოაშუქებს ერთ წამს და, სანამ ბუნების საიდუმლოებას ოდნავადაც მაინც მივუახლოვდებოდეთ,ჩაქრება კიდეც.

გურამ რჩეულიშვილის “დღიურიდან”…

“მსოფლიოში არსებობს ორი სახის მელანქოლია: დასავლურ-ევროპული ამერიკულითურთ და საბჭოური.იქით სატირა მთლიანად შესცვალა უაზრო ანგლობამ,უშტრიხო ხუმრობამ და უგრძნობო აზრმა,სადაც ყოველ ფეხის ნაბიჯზე სრულიად დაუფარავად იპარება საშინელი სიცარიელე,დაღლილობა,უმწეობა,