Category Archives: ლიტერატურა

ფლორბელა ეშპანკას შესახებ…

ფლორბელა ეშპანკა (1894-1930 წლები) – წარმოადგენდა იმ პორტუგალიელ პოეტ და მთარგმნელ ქალს,რომელმაც პორტუგალიის ისტორიაში პირველმა დაამთავრა სრული კურსი ლისაბონის უნივერსიტეტისა (იურიდიული ფაკულტეტი).

ამონარიდები ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

“ყველაფერი სიცრუეა,ყველაფერი ოცნებაა,ყველაფერი ისეთი არაა,როგორიც გეჩვენებათ.თქვენ გგონიათ ის საუცხოოდ შეკერილი სერთუკით მოსეირნე ვაჟბატონი მდიდარია?! არა,მხოლოდ ეს სერთუკია მისი მთელი ავლადიდება.იქნებ გგონიათ,რომ ორი ჩასუქებული კაცი,რომლებიც მშენებარე ეკლესიის წინ შეჩერებულან,მის არქიტექტურაზე მსჯელობენ?! არა,ისინი ერთმანეთის პირდაპირ უცნაურად ჩამომჯდარ ორ ყვავზე ლაპარაკობენ.

გრიგოლ აბაშიძის რომანიდან – “დიდი ღამე”

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ka/a/a4/ImagesCAUUAUE1.jpg“მაშ რისთვისღა ჰყავდა ხალხებს წინასწარმეტყველები,რისთვისღა თქვა საკუთარ არსებაზე უარი ბუდამ,ან ქრისტე რად ეწამა ჯვარზე,ან მაჰმადმა რაღად იქადაგა ახალი სარწმუნოება,თუ ადამიანების მოქმედების განმსაზღვრელად ისევ და მაინც ერთიმეორის კვლა და მტრობა,ერთი ერის მიერ მეორეზე ბატონობა დარჩებობა?!

ჰანს ვერნერ რიხტერის რომანიდან – “არა კაც ჰკლა”

“რის ბედი,რა ბედი,უბრალოდ თავი უნდა გებას კაცს”.

სტივენ ედვინ კინგის რომანიდან – “უიმედოთა ქალაქი”

“ღმერთთან კავშირი არ უნდა გაწყვიტო მაშინ,როცა კარადა სავსეა,რათა მაშინ,როცა კარადა ცარიელი იქნება,მასთან მისვლა შეგეძლოს”.

ეტელ ლილიან ვოინიჩის რომანიდან – “კრაზანა”

” – პატარებს ღმერთი ეხმარება კარგი ადამიანების ცნობაში”.

ამონარიდები ფრენსის ბრეტ ჰარტის თხზულებებიდან…

“არსებობენ ადამიანები,რომელთა წიგნიერი ცოდნა წინა კვირის გაზეთს იქით არ მიდის”. - (კალავერასელი ბრაუნი)

ვლადიმერ ჯანჯღავას მოგონებების წიგნიდან – “ერთგულება”

“რაგინდ ბევრი საყურადრებო,მნიშვნელოვანი და გულის ამაჩუყებელი რამ ჰქონდეს ადამიანს სიცოცხლეში მოსაგონარი,ბავშვობისდროინდელი ამბები მაინც ყველაზე ცხოვლად შემორჩება ხოლმე ხსოვნას,რაც უფრო შორდები მათ დროითა და მანძილით,მით უფრო მეტ სინათლესა და მიმზიდველობას იძენენ,მით უფრო სათუთნი,ახლობელნი და მგრძნობიარენი ხდებიან.

მიგელ ანხელ ასტურიას როსალესის რომანიდან – “დამარხულთა თვალები”

“აუცილებელია შევიგნოთ,რომ დრო სიმდიდრეა და მისი პროდუქტიული გამოყენებაა საჭირო”.

ივანე ეფრემოვის რომანიდან – “სამართებლის პირი”

“ქალიშვილზე,რომლის ერთადერთი დამცველი მხოლოდ მისი სილამაზეა,ხელს რომ აღმართავს,ისეთი ჯალათის პოვნა ძნელი როდია”.