Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდი თედორე დოსტოევსკის რომანიდან – „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი”

„გამიგონეთ,რას გეტყვით! რომ შეიძლებოდეს და მოხდეს (თუმცა ადამიანის ბუნება ისეთია,ეს არ მოხდება),რომ მოხდეს და ყველა ჩვენგანმა ასწეროს პირწმინდად ყველაფერი,რაც კი რამ დაფარული აქვს,მაგრამ ასწეროს ისე,რომ იმის თქმისა არ შეგეშინდეს,არა მარტო რის თქმისაც ეშინია და არას დიდებით არ იტყვის საქვეყნოდ,არა მარტო იმისა,რის თქმისაც ეშინია საკუთარ მეგობრებთან,არამედ იმისიც კი,რაშიც ზოგჯერ საკუთარ თავსაც არ გამოუტყდება, – მაშინ ქვეყანა ისე ამყრალდებოდა,

ამონარიდები თამაზ ჭილაძის შესანიშნავი პიესიდან – „მკვლელობა”

„განა ჩვენ შეგვიძლია სიმართლის მოსმენა? განა ყველას არ ეშინია სიმშვიდის დარღვევისა? თუნდაც ეს სიმშვიდე უსინდისოდ იყოს მოპოვებული.

ლევ ტოლსტოი – „იმისთვის,რომ ჩემგან რჩეული მკითხველების რიცხვში მოხვდეთ…”

„იმისთვის,რომ ჩემგან რჩეული მკითხველების რიცხვში მოხვდეთ,თქვენგან მცირე რამესღა ვითხოვ:

ამონარიდები ამერიკელი მწერლების ნაწარმოებებიდან…

„მკვდარი სამყაროს იდუმალ სივრცეებში სიცოცხლის ერთადერთი ნიშანწყალი უმწეო მოგზაურია.უსასრულო მდუმარებაში იგი გრძნობს თავის კადნიერებას და შიშისაგან ცახცახებს,იცის,რომ აქ მატლივით პატარა და უსუსურია.

ამონარიდი თედორე დოსტოევსკის რომანიდან – “დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი”

„ყველაფერი ჩემთვის არსებობს ამქვეყნად და ეს ქვეყანაც ჩემთვის გაუჩენიათ.გამიგონეთ,ჩემო მეგობარო,მე მწამს კიდევ ის,რომ შეიძლება ადამიანმა კარგად მოჭამოს ეს წუთისოფელი.ეს ყველაზე საუკეთესო რწმენაა,რადგან ეს რწმენა რომ არა ჰქონდეს ადამიანს,სულაც ჩაიქნევდა ხელს ცხოვრებაზე და იძულებული გახდებოდა,თავი მოეწამლა.

ამონარიდები გერმანელი მწერლების მოთხრობებიდან…

„ – მოკვეთილად მიმაჩნია ის ადამიანი,ვისაც კანონი არ იცავს! მე კი კანონი მჭირდება,რათა გულარხეინად ვეწეოდე ჩემს მშვიდობიან საქმიანობას.სწორედ ამას მოვითხოვ,ჩემსას ნუ დამიკარგავენ,

ამონარიდები კამილო ხოსე სელას რომანიდან – “პასკუალე დუარტეს ოჯახი”

“ყველა მოკვდავი ერთ ტყავში ვიბადებით,მაგრამ სანამ გავიზრდებოდეთ,ბედისწერა თავისდა გასართობად ისეთნაირად და იმდენნაირად გვცვლის,თითქოს ცვილისა ვიყოთ და მერე სხვადასხვა გზით გვაგზავნის ერთი დასასრულისკენ – სიკვდილისაკენ:

ამონარიდები რომენ როლანის მოთხრობიდან – “პიერი და ლუსი”

“ხელს ნუ ახლებთ ჩემს სულის სიმშვიდეს,ჩემს მყუდროებას! ის ჩემია,მე მეკუთვნის.მე მეკუთვნის მანამ,სანამ… ჟამი დაჰკრავს!..”

ამონარიდი ლევ ტოლსტოის რომანიდან – “აღდგომა”

“ერთ–ერთი ჩვეულებრივი და გავრცელებული ცრურწმენაა,თითქოს ყოველ ადამიანს მოეპოვება თავისი განსაზღვრული თვისებანი,რომ არსებობს ადამიანი კეთილი,ბოროტი,ჭკვიანი,სულელი,ენერგიული,აპათიური და ა.შ.

ამონარიდები ფრანგი მწერლების ნაწარმოებებიდან…

“ალბათ არაერთხელ შეგინიშნავთ,რომ მეტად გაბედული ადამიანის ცხოვრებაშიც კი ხანდახან დგება საბედისწერო ჟამი,როდესაც შეუძლებელია ბრძოლა და მაშინ სიკვდილზე ფიქრი შვებად ევლინება კაცს.