Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები ალექსეი ტოლსტოის მოთხრობებიდან…

„დიდი უცნაური გრძნობა ყოფილა სიძულვილი, სიყვარულივით ვერც იმას ვერ გაუგებ ვერაფერს. მთელ ძალებს ერთად მოკრებს ხოლმე, გაამახვილებს და შენს სიცოცხლეს პაწაწინა სივრცეში მოაქცევს”. – (მთაზე)

ამონარიდი ივანე ბუნინის ნოველიდან – „შორეული”

„არსებითად ყველა ჩვენგანი, ამ ქვეყნად გარკვეულ ხანს რომ ვცხოვრობთ ერთად და ერთად განვიცდით ყველა ამქვეყნიურ სიხარულსა და მწუხარებას, ვუცქერით ერთსა და იმავე ცას, ყველას გვიყვარს და გვძულს ბოლოს და ბოლოს ერთი და იგივე და ყველანი სათითაოდ განწირული ვართ ერთი და იგივე სასჯელისათვის, – პირისაგან მიწისა ერთნაირად აღსაგველად,

ამონარიდები ანტონ ჩეხოვის მოთხრობებიდან…

„იცან თავი შენი” – მშვენიერი და სასარგებლო რჩევაა, ოღონდ სამწუხარო ისაა, რომ უძველესი ხალხი ვერ მიხვდა მიეთითებინა იმ საშუალებისათვის, როგორ უნდა ისარგებლოს კაცმა ამ რჩევით”. – (მოსაწყენი ამბავი)

ამონარიდები ალექსეი ტოლსტოის რომანიდან – „კოჭლი ბატონი”

„ზოგი ჩუმად, უსიტყვოდ მთელ სულსა და გულს შემოგწირავს, მერე წავა და დაიკარგება. მის მოგონებაზე სინდისი გქენჯნის და თავი უღირსად მიგაჩნია. ზოგიც გზნებით, სიხარულით და აღტაცებით გასწირავს თავს შენთვის და მთელი სიცოცხლე სინანულს დაგიტოვებს, რატომ აღარ გამეორდაო ეს წამი”.

ამონარიდები ვოლტერის ფილოსოფიური მოთხრობიდან – „ზადიგი ანუ ბედისწერა”

„დრო – არაფერია მასზე ხანგრძლივი, რადგან ის მარადისობის საზომია, არაფერია მასზე ხანმოკლე, რადგან ის არ გვყოფნის ჩვენი განზრახვების შესრულებისთვის;

ამონარიდები ივანე ბუნინის მოთხრობებიდან…

„ოდესღაც ქვეყნად იყო ორი სიმართლე, მუდმივად რომ ენაცვლებოდნენ ერთმანეთს: პირველი – ის, რომ ცხოვრება აუწერლად მშვენიერია, მეორე კიდევ ის, რომ ცხოვრებას მხოლოდ შეშლილებისათვის აქვს აზრი”. – (ჩანგის სიზმრები)

ამონარიდები ივანე ტურგენევის რომანიდან – „წინადღით”

„მიყვარს თუ არა მე ჩემი სამშობლო? სხვა რაღა უნდა გიყვარდეს კაცს ქვეყანაზე? სხვა რა არის ისეთი, რაც არასდროს გიმუხთლებს, რაც ყოველ იჭვზე მაღლა დგას, რაც არ შეიძლება არ გწამდეს ღმერთის შემდეგ? და როდესაც ამ სამშობლოს სჭირდები…”

ამონარიდი ვოლტერის გენიალური ნაწარმოებიდან – „კანდიდი, ანუ ოპტიმიზმი”

„საფრაგეთის ნაპირები გამოჩნდა.

- ყოფილხართ თუ არა თქვენ ოდესმე საფრანგეთში, ბატონო მარტენ? – იკითხა კანდიდმა.

ამონარიდი ვოლტერის პროზაული ქმნილებიდან – „ბუნების საუბარი ისლანდიელთან”

„ – როგორც კი მცირეოდენი გამოცდილება შევიძინე, დავრწმუნდი ცხოვრების ამაოებასა და ადამიანთა უგუნურებაში, რომლებიც გამუდმებით ეომებიან ერთმანეთსნ ფუჭი ფუფუნებისა და უსარგებლო სიმდიდრის გამო; თავსაც იუბედურებენ და სხვებსაც აუბედურებენ;

ამონარიდები რეზო ინანიშვილის მოთხრობებიდან…

„ – ბავშვობიდანვე უცნაურად მიყვარდა სიცოცხლე, მაგრამ ამ სიბერის ჟამს უფრო შემიყვარდა, სასაცილოა, არა?” – (სახსოვარი)