Tag Archives: ლექსები

იოსებ ნონეშვილი – „რას გიყურებ?”

რას გიყურებ?

სურთ ამ თვალებს უმეცართ,

როი სოხუმელი – „ვერაფრით გიშვებ…”

ზღვის სეზონს წვიმა ქვიშაში დაფლავს,

აგვისტოს თქეშიც – თავს მაკლავს ცის ქვეშ…

როი სოხუმელი – „ჩემს უშენობას”

ჩემს უშენობას

დრო წაიღებს – ურცხვთა ნაბერწი,

ერთი პატარა კაფია

ეს ჩვენი თავჯდომარეი

სუყველგან გამორჩეულა,

როი სოხუმელი – „ვინ რას გაგიგებს”

ვინ რას გაგიგებს,

როცა რჩები ყველასგან მარტო,

როი სოხუმელი – „წლები ვათამაშე, როგორც ქარი – ფოთლებს”

წლები ვათამაშე, როგორც ქარი – ფოთლებს,

ვეღარ შეგადარე სხვას…

არჩილ სულაკაური – „შემოდგომა”

ო, შემოდგომის

მამულო ჩემო,

შოთა ნიშნიანიძე – „ძაღლი”

არ დაგიდევდათ არარა ამინდს,

ხან მზე, ხან წვიმა,

ზაზა ბიბილაშვილი – „სიყვარულის ახსნა”

სათიბში მიჯნური მთვარე დაბანცალებს.

იციან – იწვიან ვარსკვლავთა ნარგისნი.

მუხრან მაჭავარიანი – „უდროოდ გარდაცვლილ მეგობრებს”

თამბაქოს კვამლით

მსურს სახენი ვაოტო თქვენი,