Tag Archives: სიბრძნის წუთი

„სიბრძნის წუთი”

მოხუცი კაცი და მისი პატარა შვილიშვილი გზაზე მიდიოდნენ.კაცი ვირზე იჯდა,მისი შვილიშვილი კი ვირს წინ მიუძღოდა.უცებ მათ კაცი შემოხვდათ:

„სიბრძნის წუთი”

ერთხელ ყაისს,რომელსაც თავდავიწყებით უყვარდა ლეილი და მის გამოისობით ცრემლს აფრქვევდა და სიცოცხლესაც კი თმობდა,მეფემ სთხოვა,შენი მიჯნური გამაცანიო.

„სიბრძნის წუთი”

„ – ქალო,ხომ არ გაგიჟდი! როგორ უნდა გაჰყვე ისეთ ადამიანს,რომელსაც სულს იქით ღვთის განაჩენი არაფერი აბადია?

„სიბრძნის წუთი”

ბებია თავის პატარა შვილიშვილს მუდამ ერთსა და იმავე დარიგებას აძლევდა: „როდესაც დიდი გაიზრდები და ცხოვრებისეული პრობლემებისაგან სული დაგიმძიმდება, – ეკლესიას მიაშურე.იცოდე,რომ იქ ყოველთვის იპოვი სულიერ შვებას”.

“სიბრძნის წუთი”

ერთხელ ბაზარში მყოფი მდიდარი და გავლენიანი მოქალაქე გაქურდეს.მომპარავის დაკავება ვერ მოხერხდა,თუმცა ჟანდარმერიამ ბაზრის ყველა შესასვლელი გადაკეტა,ხოლო შიდა პერიმეტრიდან გარეთ გასვლა კი ყველას აუკრძალა.

“სიბრძნის წუთი”

ერთმა ჩინელმა გლეხმა ცული დაკარგა.მან ეჭვი უმალვე მეზობლის ბიჭზე მიიტანა.რამდენიმე ხნის განმავლობაში იგი ცულის მოპარვაში ეჭვმიტანილ მეზობლის ბიჭს დიდი გულისყურით აკვირდებოდა: ცულის მპარავივით დადის; ცულის მპარავივით იყურება; ცულის მპარავს მიუგავს სიტყვა-პასუხი, – ფიქრობდა ეჭვით შეპყრობილი კაცი.

“სიბრძნის წუთი”

ერთ-ერთი ცრუპენტელა ძველ ბერძენი მცირე სკვითიას ეწვია.ამაო ლაყბობამ და ცრუმეტყველებამ იგი სკვითების დაცინვის ობიექტად აქცია.”თქვენ,სკვითები,ვალდებულები ხართ პატივისცემით მომეპყრათ,რადგან მე სწორედ იმ ქალაქის შვილი ვარ,სადაც – პლატონი დაიბადაო”, – განუცხადა ერთ დღეს ბერძენმა სკვითებს.

“სიბრძნის წუთი”

ერთ კაცს უთხრეს,რომ ადგომის დრო იყო,რადგან მზე უკვე კარგა ხნის ამოსული გახლდათ.მან კი უპასუხა:

“სიბრძნის წუთი”

თავსატეხების მოყვარულმა ძველი ეგვიპტის ფარაონმა ოცდამეექვსე დინასტიიდან – ამასის II-მ (მეფობდა ძვ.წ.აღ-ით 570-526 წლებში),სიბრძნით გამორჩეულ ერთ-ერთ ძველბერძენ სწავლულსა და საზოგადო მოღვაწეს – პრიენელ ბიანტეს (მოღვაწეობდა ძვ.წ.აღ-ით VI საუკუნეში),სამსხვერპლო ცხოველი გაუგზავნა და შეუთვალა,რომ ამოეკვეთა ხორცის ყველაზე ცუდი და ყველაზე კარგი ნაწილი და ის კვლავ უკანვე დაებრუნებინა.

“სიბრძნის წუთი”

ანტიკური პერიოდის სპარტაში ერთ სიბრძნით განთქმულ კაცს,სახელად – თექტამენესს,ეფოროსებმა სიკვდილით დასჯა დაუდგინეს განაჩენად.მიუხედავად ასეთი უმძიმესი ხვედრისა,სიკვდილმისჯილი სამსჯავროდან მაინც გახარებული გამოვიდა,