Category Archives: პოეზია

იოსებ გრიშაშვილი – “ჩემს დანიშნულს”

მაგრამ როცა დავბერდებით,მოვხუცდებით,შევირხევით,

როცა წარსულს მოვიგონებთ ჩიფჩიფით და თავის ქნევით

იოსებ გრიშაშვილი – “ჩემს გველს”

მახსოვს,ნიავს ღრმად ეძინა ზღვის ოქროსფერ სარეცელზე,

მახსოვს,ქარმა ქაცვ-ეკალი გადააჭდო ბუჩქნარს ყელზე;

ვაჟა ხორნაული – “მაისის სავანეში”

სიყვარულს ცრემლისთვალებას

თუ არ გაუღე კარია - 

უილიამ შექსპირი – “სონეტი LXXIII”

დრომ გადათელა ჩემი სული მძიმე ფლოქვებით,

დრომ ღამის მეკვლედ მომიქცია ცისკრის ტოროლა

ნიკო სამადაშვილი – “ხე ეკლესიის მათხოვარს ჰგავდა”

ხე ეკლესიის მათხოვარს ჰგავდა,

თითქოს გულს ქრისტემ ხელი დარია,

უილიამ შექსპირი – “სონეტი XXVII”

შენმა სიკეთემ მონობის ხვედრს რაც მაზიარა,

შენთვისღა ვცოცხლობ,სიყვარულის დიდო ბატონო,

ნიკო სამადაშვილი – “სინანული”

ორტოტა ქარი ჩაქოლავს თაღებს,

იმ კვალს გადაშლის,ჩვენ რო ვიარეთ.

უილიამ შექსპირი – “სონეტი I”

მემკვიდრეს უნდა გვიტოვებდეს მამრი თუ მდედრი,

კოკორმა უნდა მიიბაროს ვარდის მშვენება

ნიკო სამადაშვილი – “გარეთ”

გამოვალ გარეთ,გავიხურავ უიღბლო ჭიშკარს,

მივესალმები ჩემ ეზოს წინ ატუზულ ხეებს,

ჯემალ აჯიაშვილი – “დახშული იყო ცა და მიწა”

დახშული იყო ცა და მიწა, – თითქოს ედემის

ბაღს მორღვეოდა შარავანდი, და მზე ჭიოტა