Category Archives: პოეზია

ბაჩუკი ჩაბრაძე – “იესო ჩემში”

ჟამთასვლის არსი მან იცის ერთმა,

ცაზე მეტია სული კეთილი,

ტერენტი გრანელი – “ვედრება”

დავალ ქვეყანაზე,როგორც შერისხული,

შენი ზვარაკია,ღმერთო,ჩემი სული.

ბესიკ ხარანაულის რამდენიმე ლექსი

ესაა ჩვენი ქართველობა!

ერთ პანაშვიდზე ნახავ ყველას

ვახუშტი კოტეტიშვილი – “ჩვენს ახალგაზრდებს”

არ მიწერია სონეტები,ტრიოლეტები,

ჭიუხებიდან მე მონბლანებს არ ვებღოტები,

ბესიკ ხარანაული – “სადაც მე დავიმარხები”…

იმდენი გოგო მიყვარდა,

ვერ გავიხსენებ სიასა,

“ვინ სთქვა,რომ ერთხელ იბადები ადამიანი”

ვინ სთქვა,რომ ერთხელ იბადები ადამიანი,

თუ ჭეშმარიტი შემეცნებით შეიცნე ღმერთი,

რაფიელ ერისთავი – “საქართველო”

ქვეყნად ვეძებდი სამოთხეს,სამხრეთისაკენ ედემას,

ეფრატის გაღმა გავხედე გადახრუკულსა ქედებსა.

ძველი რომაული პოეზიიდან…

“უკადრის საქმეს ნუ ჩაიდენ,თუნდაც იმიტომ,

რომ ავ საქციელს არ მიჰბაძოს შენმა შვილებმა”.

მანანა ჩიტიშვილი – “ვინა ნახა”

ამ უხდინარ საწუთროში

დავალ,როგორც მწირი გლახა,

ვაჟა ხორნაული – “ამბავი წუთისოფლისა”

ამბავი წუთისოფლისა

ლამაზია და უბრალო: