Category Archives: ფილოსოფია

ამონარიდები ნაგარჯუნას შეგონებების კრებულიდან – „პრაგნია დანდა”

1. „შხამიან გველსა და ბოროტ კაცს თუ შევადარებთ,კაცი ბოროტი გველზე მეტად შესაზარია”.

ომარ ხაიამი – „მცირე რამ მშვენიერი სახის შესახებ”

„მშვენიერ სახეს სწავლულები დიდ ბედნიერებად თვლიან და მისი დანახვა კეთილისმომასწავებელ ნიშნად მიაჩნიათ.ამბობენ,რომ ლამაზი გარეგნობის მადლი ადამიანზე ისეთსავე გავლენას ახდეს,როგორც ცაზე მნათობთა კეთილსასურველი განლაგება,

მოჰსენ მივეჩიანი – „არარაობა”

„ადამიანების სიკეთისათვის ვზრუნავდი.მათი სამსახურისათვის თავს არ ვზოგავდი.მეგონა,ჩემს ამაგს დაინახავდნენ… მაგრამ დღეს,როდესაც ავადმყოფობის სარეცელზე მიჯაჭვული ჩემს თვალთაგან გადმონადენ ცრემლებივით უგზო-უკვლოდ გაუჩინარებულ დღეებს ვითვლი,მეშინია…

Genia.Ge-ს ფილოსოფიიდან…

„ახლაც ისე ხდება,როგორც სხვა დროს მომხდარა ჩვენს ცხოვრებაში,ხდება ისევე,როგორც საერთოდ,კაცობრიობის ისტორიაში ხდება ხოლმე:

ლაო–ძი ამბობდა…

“კეთილშობილი რაინდი მშვიდობიანობისას ეტლზეა აღმჯდარი და სახელმწიფო საქმეებით არის დატვირთული.შფოთის დროს კი ფეხით დაიარება ქვეყნის ერთი კუთხიდან მეორე კუთხეში.მე მსმენია,რომ ჭკვიანი ვაჭარი მალავს თავის სიმდიდრეს და ისე უჭირავს თავი,თითქოს არაფერი ებადოს.

ლევ ტოლსტოი წერდა…

“ჭეშმარიტება და სიკეთე მუდამ ჭეშმარიტება და სიკეთეა,მიწაზეც და ზეცაშიაც.მივუტევოთ კაცობრიობისა და საღვთო სჯულის წინაშე ყველაზე უსაშინელეს დამნაშავეებსაც კი.

ფრიდებერტ ტუგლასის ნააზრევი…

“ადამიანის სისხლი მარილიანია და წყურვილს არ კლავს! ამის დასაბუთება იმ სისხლისმსმელთა გახსენებითაც შეიძლება,რომლებიც ვერა და ვერ ძღებიან”.

Genia.Ge-ს ფილოსოფიიდან…

“ფულებიც ისე,როგორც არაყი,ადამიანს აფუჭებს,აუცნაურებს.ჩვენს ქალაქში ერთი ვაჭარი კვდებოდა.სიკვდილის წინ თურმე ბრძანა,რომ მათლაფით თაფლი მიეტანათ. და მთელი თავისი ფულები და მომგებიანი ქაღალდები თაფლთან ერთად შეჭამა,

Genia.Ge-ს ფილოსოფიიდან…

„ფული მიზანი კი არაა,არამედ შესაძლებლობაა.თუ ფულს ისე მოეკიდები,როგორც მრავალი რამის მომნიჭებელ ძალას,მაშინ დააფასებ მას,მაგრამ ფულის მონა არ გახდები.ამიტომ მე მეზიზღება ძუნწი ხალხი,მაგრამ არანაკლებ მძულს მფლანგველობა და ფულის ფანტვა.

კონფუცი – „ეპიზოდი”

გენიალურ ჩინელ ფილოსოფოსსა და მოაზროვნეს – კონფუცის (ძვ.წ.აღ-ით 551-479 წლები) ჰკითხეს: