Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები გურამ დოჩანაშვილის მოთხრობებიდან…

„რაგინდ დიდრონი ამბები ასტეხო, ღმერთამდე, აბა რომელი ავმაღლებურვართ”. – (ზღაპარი შედევრსა და იმის მასალაზე ანუ ჩვენი)

ამონარიდები ვაჟა-ფშაველას მოთხრობებიდან…

„ვუცქერი: საფლავებს სთხრიან… საფლავებს ადამიანთათვის… უნდა ხალხი დაფლან, დამარხონ… აახ, ღმერთო!.. კიდევ გულსაკლავი სურათი?

ამონარიდი ოტია იოსელიანის კრებულიდან – „მუხლზე დაწერილი ბარათები”

„ – ჩემო კაკაუტო, აქ მეზობლები რომ არ ჩანს. მთელი დღეა, კაცის ჭაჭანება არ შემინიშნავს.

ვაჟა-ფშაველა – „ეშმაკის მონოლოგი”

„ – სიმართლე და სიმართლე! სულ სიმართლე აკერია ენაზე!

ნაზარეველო, მოვკლავ მე შენს სიმართლეს!”

ამონარიდები ოტია იოსელიანის ლიტერატურული ქმნილებიდან – „მუხლზე დაწერილი ბარათები”

„კუჭის ამოსაყორს, მოგეხსნებათ, მთელი ქვეყანა დაეძებს”.

ამონარიდები ნოდარ დუმბაძის ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

„როგორც ჩანს, ბავშვობის მოგონებას, რაც უნდა მხიარული და სასიამოვნო იყოს იგი, მაინც ახლავს რაღაც ყრუ ტკივილი და სხვისთვის შეუმჩნეველი, თითქმის აუხსნელი სევდა”.

ამონარიდები ოტია იოსელიანის ნოველებიდან…

„ფრთები არ მაქვსო და გაფრენაზე რომ არ იოცნებო, მიწაზე სიარულსაც ვერ შეძლებ”. – (ჭერეხი და შიშველი მზეთუნახავი)

ამონარიდები ოტია იოსელიანის ნოველიდან – „მეწინავე”

„ჭკვიანისათვის გუშინდელი დღევანდელის მასწავლებელია”.

ამონარიდები კონსტანტინე გამსახურდიას ტეტრალოგიიდან – „დავით აღმაშენებელი”

„ლაპარაკი რა ბედენაა, ჭამის არ იყოს, პირის გაღების გარდა, სხვა რაღა უნდა ლაპარაკს?”

ამონარიდები კონსტანტინე გამსახურდიას ტეტრალოგიიდან – „დავით აღმაშენებელი”

„ზოგ კაცს ის ოხერი ენა სულ რომ არა ჰქონდეს, აჯობებდა, როგორც მისთვის, ისე სხვისთვისაც. რადგან ზოგს ენა როდი აბია, თავათაა ენაზე მიბმული, ამიტომაც იღუპება მყრალი ენის მეოხებით”.