Category Archives: ფრაზეოლოგია

ალექსანდრე დიუმა წერდა…

„გადაარჩინო ადამიანი, წამებას ააცდინო მამა და გაუფრთხილდე დედის ცრემლებს, ეს კეთილი საქმე კი არა, ადამიანის მოვალეობაა”.

მაქსიმ გორკი წერდა…

„ვნებები, ვნებები, ბატონო ჩემო, მართავენ ადამიანებს, დი-ახ!”

მარგარეტ ტეტჩერი ამბობდა…

„საზოგადოების ძირითადი უჯრედი – ოჯახია, ხოლო ოჯახის გული – დედა”.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„არიან ჭკუისკოლოფი ქალები, რომლებიც იმ თვალიდან ვერ ხედავენ, რომელმაც ცუდი უნდა შეამჩნიოს”.

მაქსიმ გორკი წერდა…

„რაც ფხიზელს გონებაში აქვს, ის მთვრალს ენაზე აკერია”.

ალექსანდრე დიუმა წერდა…

„გოლგოთა მაცხოვრის ვნებამ ოქროზე ძვირფას მთად გადააქცია”.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„სასაცილოა, როგორ ლაპარაკობენ ადამიანები მომავალზე, გეგონება, ხელში უჭირავთო, თითქოს შეეძლოთ თავის ნებაზე, მიმდინარე მომენტის შესაბამისად თუ სურთ, მოაახლოონ და თუ სურთ – შეაფერხონ ამ მომავლის დადგომა”.

მაქსიმ გორკი წერდა…

„გონიერები სად არიან? ყველგან არიან, მაგრამ მათი მოძებნაა ძნელი!”

ალექსეი ტოლსტოი წერდა…

„დიახ, ჩემო მეგობარო, დაბადებიდან თაფლი უნდა გეცხოს, რომ ფული გეწებებოდეს…”

იოსებ გრიშაშვილი წერდა…

„ერთში ვერ ვპოვე ყველა ღირსება”.