Category Archives: ფრაზეოლოგია

ვაჟა-ფშაველა წერდა…

„მე სიკვდილით დასჯის წინააღმდეგი ვარ”.

კონსტანტინე გამსახურდია წერდა…

„მეც სიტყვის სიყვარულმა, ჩემი პატარა ხალხის სიყვარულმა გადამრია!”

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„დარდი საქმეს არ შველისო, ამბობენ უდარდელნი. სანამდე ვართ, დრო ვატაროთო, თავში ხელის ცემა და ქოჩრის გლეჯა რას მოგვცემს, რას გვისაშველებსო.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„ყველამ იცის, რაა დღეს მისთვის აუცილებელი, იქნებ ისიც – რაც ხვალ და ზეგ. უფრო ჭკვიანებმა – რაც ერთი წლის შემდეგ და კიდევ უფრო წინდახედულებმა – რაც სიცოცხლის ბოლომდე”.

კონსტანტინე გამსახურდია წერდა…

„როგორც სჩანს, სიავე ისევე შეუმუსრავი ყოფილა ამქვეყნად, როგორც სიცოცხლე თავათ”.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„შეიძლება უფრო ნათელი იყოს მომავალი საუკუნეები, მაგრამ ჯერჯერობით ძლიერი ისწრაფის სუსტს ყელი გადაუღრღნას”.

კონსტანტინე გამსახურდია წერდა…

„რა მცირე რამ კმარა ბალღის გასახარებლად ამქვეყნად და რა გაუმაძღარია გონმოსულის გული!”

ოტია იოსელიანი წერდა…

„თვალები რომ დახუჭო კი არა, დაითხარო, ამით სინამდვილეს ვერ გადააკეთებ”.

ფრაზეოლოგია „აკრძალული ხილი”-ს შესახებ…

„აკრძალული ხილი” შემწვარი ფაქტებით – ჯოჯოხეთის სამზარეულოს საფირმო კერძია”.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„სიარული ყველაფერს ცვეთს, გზასაც კი, დაუსრულებელი რომ არის, იმ გზასაც კი!”