Category Archives: ფრაზეოლოგია

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„დამერწმუნეთ: თავის წაგებაზე ადვილი ამ ცხოვრებაში არა არის რა!”

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„ზოგჯერ ბედი შიგ გულში დაგიტრიალებს დანას და თუ გადარჩი, წამოდექი და გასწი. საყვედური ნუ წამოგცდება. პირიქით, ღმერთს მადლობა უთხარი, რომ წამოდგომის უნარი მოგცა”.

გიორგი სიჭინავა წერდა…

„ძალა და უფლება პირველ რიგში იმისთვის სჭირდება ადამიანს, რომ განუკითხავი იყოს”.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„ბრბო რეგვენია… მოგკლავენ, როგორც ეშმას და მერე… გიგლოვებენ, როგორც უცოდველს!”

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„ – მე დავხატე ადამიანები ისეთი, როგორიც სინამდვილეში არიან. ჩემი ტილო იყო ნამდვილი სარკე. შიგ ჩაიხედეს და მოსაკლავად გამომეკიდნენ…”

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„ბავშვობა, სანამ ბავშვი ხარ, მაშინ უნდა ნახო და მერე, მთელი სიცოცხლე, იმით უნდა იცხოვრო. როცა უშოვარია, შოკოლადის მაგიერ,

თენგიზ ჩალაური წერდა…

„ადამიანის ბედნიერება სწორედ ეგ არის, ყველაზე გულბოროტიც კი სანაქებო და კეთილი კაცის სახელს რომ შეტრფის და შენატრის”.

ოთარ ჭილაძე წერდა…

„მშობლის მიერ ერთხელ უკვე განვლილ გზას, ძალიანაც რომ მოინდომოს, ძალაც რომ მოსდევდეს საამისოდ, ვეღარავინ გაივლის ხელმეორედ, თუნდაც იმ უბრალო მიზეზის გამო, ამქვეყნიდან ყველა თავის გზიანად რომ ქრება”.

გიორგი ლეონიძე წერდა…

„ზოგი კაცი მგლისფერია!”

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„არასოდეს გადაასხვაფერო შენი აკვნის ენა!”