Tag Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები იონ კრიანგას ზღაპრიდან – „ზღაპარი თეთრ არაპზე”

„კეთილი და კარგი ადამიანის საშველი არ არის. ეს ცნობილია”.

ამონარიდები ნოდარ მოდებაძის რომანიდან – „თეა”

„ადამიანი ეგოისტია, ყველაფერი კარგი თავისთვის უნდა”.

ამონარიდები თემურ ამყოლაძის რომანიდან – „დავიწყებული ამბავი”

„ …იფიქრე რაც გინდა, ფიქრის წაკითხვა ჯერ არავის უსწავლია”. 

ამონარიდები ნოდარ მოდებაძის რომანიდან – „ბოლო სიცრუისა”

„როცა რაიმე საქმეს იწყებ, თავში არ წაიფორხილო, თორემ მერე რაც შენ გინდა, არ გამოგივა”.

ამონარიდები თენგიზ ჩალაურის მოთხრობიდან – „საგვარეულო სალოცავი”

„ – ბარემ ისიც მითხარი, სად არის ეგ შენი სანაქებო პატიოსნება?! ან კიდევ, თუ სადმე მოიძევება, იქნებ მიმასწავლო ვისა აქვს?.. და თუ აქვს… ისიც გეცოდინება, რას აფასებს და რამდენად ჰყიდის?”

ამონარიდები თენგიზ ჩალაურის მოთხრობებიდან…

„ბოღმა კატასავით ფრთხილია, მელიასავით ეშმაკი და ფეხდაბიჯებულ ასპიტივით დაუნდობელი”.  – (გაქცეულია განსაკუთრებით საშიში დამნაშავე)

ამონარიდები ნოდარ მოდებაძის რომანიდან – „ბოლო სიცრუისა”

„ – ყველას რაღაც ეშველება…”

ამონარიდები კონსტანტინე ლორთქიფანიძის რომანიდან – „ნატვრის თვალი”

„არის მოგონება – სამარის კარამდე უჭკნობად რომ მიგყვება, თითქოს ის ყველაფერი გუშინ მომხდარიყოს. ვერავითარი გაჭირვება ან ახალი ბედნიერება იმ მოგონებას ელვარებას ვერ დაუკარგავს”.

ამონარიდები რიკარდო გუირალდესის რომანიდან – „დონ სეგუნდო სომბრა”

„ვიდრე ფრთები არ გაგიმაგრებია, ძალიან მაღლა ნუ აფრინდები”.

ამონარიდები გურამ გეგეშიძის რომანიდან – „ცოდვილი”

„ – რად გინდა რამე, თუ თავისუფლება არ გექნება. ჩემმა შვილებმა იცოცხლონ, ჯობია ტიტველი და მშიერი დადიოდე, ოღონდ თავისუფალი იყო, გამომცდია და ვიცი…”