Tag Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები ჰანს ფალადას რომანიდან – „აწ რაღასა იქმ, პატარა კაცო?!.”

„ასეთია კაცის ბუნება. ჭკუას ვერასოდეს ვერ სწავლობს და კვლავ იმეორებს სისულელეებს”.

ამონარიდები გივი კარბელაშვილის რომანიდან – „მგზნებარებით ჩაფერფლილი გულები”

„ქალი იყო და არის კაცის ყველა შთაგონების სათავე, საწყისი და ბედნიერება თუ უბედურებაც. უქალოდ სიცოცხლე ვერა იქმს გაგრძელებას და გალაღებას. კაცი, რომელიც ქალით არ შთაიგონების, ვერა დიდ საქმეს ვერა იქმს ვეროდეს – ეს კანონია საუკუნო და სამარადჟამო”.

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მაკიზარებთან”

„სხვას რომ სამართალი გაუჩინო და შეაფასო, საკუთარ თავზე უნდა გქონდეს სწორი წარმოდგენა!”

ამონარიდები ლადო მრელაშვილის რომანიდან – „ყაბახი”

„ – ყოველთვის გახსოვდეს ერთი სიბრძნე: ეშვები დამალე, სანამ დაუძვრიათ. ეცადე, ყველას თეთრი კბილი უჩვენო”.

ამონარიდები რამაზ კობიძის მოთხრობებიდან…

„ჭიტლაყის ამორტყმით პენსიაზე კი არა, გუბერნატორად რომ გაგაგდონ, ის გეწყინება კაცს”. – (მკვლელობა)

ამონარიდები გიორგი სიჭინავას რომანიდან – „გვირილების მინდორი”

„ – სოფელს სათავეში ჭკვიანი და კეთილი კაცი თუ ჩაუდგება, იქნებ ბევრი რამ გაადვილდეს. მაგრამ მართლასა და ჭკვიან კაცს სოფლის თავკაცად არავინ მოუხმობს.

ამონარიდები გიორგი სიჭინავას რომანიდან – „გვირილების მინდორი”

„ – ღმერთო, მე მიკვირს შენი! ერთხელაც არ დაგვენახვე და გინდა, რომ გირწმუნოთ! როგორ შევიძლებთ ამას, როდესაც ხილულზეც კი ეჭვი გვეპარება?!”

ამონარიდები თეიმურაზ ლანჩავას მოთხრობებიდან…

„არსებობს მიუწვდომელი, ზეციური სიყვარული, ისეთი, კაბის ჩამოღლეტითა და ხვევნა-კოცნით რომ არ მთავრდება”. – (მოწმე)

ამონარიდები ლევან გოთუას თხზულებიდან – „ლეკვი ლომისა”

„დაგვიანებული ახალგაზრდა დაგვიანებულ მოხუცზე უფრო დაგვიანებულია!”

ამონარიდი თეიმურაზ ლანჩავას მოთხრობიდან – „ცაზე მთვარე ჩახჩახებდა…”

„ – შარშან ამ დროს კაცი გადავარჩინე დახრჩობას, ვდურთე თავი აქაფებულ წყალში, შევები ტალღებს და გარუმბული გამოვათრიე სანაპიროზე. რომ მოსულიერდა, ვინ მომავლინა მეორედო, – იკითხა.