Category Archives: სხვა

აკაკი წუხდა…

“ამას წინათ,თბილისში,ბაზარში შევიარე,თბილისელი კაცი ქართლელი გლეხისაგან რაღაცას ყიდულობდა.ჩანს,ვერ მორიგდნენ და გაბრაზებულმა ქართლელმა გლეხმა მეორეს მიმართა: ვინაა ეს კაცი,ქართველია თუ იმერელიო? ამის გამგონე იქვე გავშეშდი,ვიფიქრე,ჩავერევი-მეთქი საუბარში,მაგრამ უხერხულად ჩვთვალე და

ჩვენდა სავალალოდ!

“კუდი კუდს გადაგიბამთ და კიდევ მეკითხებით,გული რატომ გეწვისო? დასაბამითგან მოყოლებული შენა და ის მამაძაღლი მამასახლისი რომ ერთად ხართ,სულს რომ ერთად გვხდით,გულს ეგ მთუთქავს! ვინა გყავთ ცოდვის გამკითხავი? ერთი სცოდავს,მეორე ცოდვებისაგან ათავისუფლებს და ვინა გყავთ ანგარიშის ჩამომრთმევი? ერთად მიდიხართ,მიიმღერიხართ.ღმერთი ისე შორსაა,ისე შორს,რომ მგონი,არც უნდა არსებობდეს და ჩვენ,

ილია ჭავჭავაძე ამბობდა…

” – რანი ვართ,რანი? ათასი გიორგი მუხრანსკი,ათასი ლუკა ისარლიჩი,ათასი გამცემი გვაზის თავზე… ეს ავი დრო მაჯლაჯუნასავით დასწოლია ჩვენს აზრსა და სიტყვას და საძრაობას არ აძლევს… არ ვიცით ბრძოლა,არა!

ჯეიმზ ჯოისი ირლანდიელების “სტუმარ-მასპინძლობის” ტრადიციის შესახებ წერდა…

გენიალურმა ირლანდიელმა მწერალმა,პოეტმა და მოდერნიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელმა – ჯეიმზ ჯოისმა (1882-1941 წლები) ირლანდიელ ხალხში გავრცელებული და დამკვიდრებული ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ტრადიციის – “სტუმარ-მასპინძლობის” შესახებ საკუთარ დღიურში მეტად საინტერესო ჩანაწერი გააკეთა: 

ოლდოს ლეონარდ ჰაქსლი წერდა…

“რა თქმა უნდა,არ არსებობს არავითარი მიზეზი იმისათვის,რომ ახალი ტოტალიტარული რეჟიმები თავიანთი წანამორბედების მსგავსი იყოს,მიუხედავად მათ ხელთ არსებული ხელკეტებისა და სპეცრაზმებისა,ხელოვნურად გამოწვეული შიმშილობების,დაპატიმრებებისა და მასობრივი დეპორტაციებისა.

ამონარიდი იესე ბარათაშვილის ისტორიულ-ლიტერატურული ძეგლიდან – “ცხოვრება-ანდერძი”

“შვილნო,გაწყენთ თავს და მოგახსენებთ: ჩემის ცოდვით ისეთი ხომ არავინ გამოხვედით,რომ მეცნიერება მიგეღოთ,მაგრამ ეს ხომ ბუნების წესია: იცოდეთ: სიტყვიერნი დავიბადენით და სიტყვიერს გონებაც უნდა ჰქონდეს და გონებიანს ხომ ეს შვენის,თავის სარჩო და სასიცოცხლო მოიგონოს და ეცადოს,

არტურო ტოსკანინი ამბობდა…

ფენომენალური მეხსიერებისა და სმენის მქონე XIX-XX საუკუნეების ერთ-ერთი ყველაზე სახელგანთქმული იტალიელი მუსიკოსი და დირიჟორი – არტურო ტოსკანინი (1867-1957 წლები) ამბობდა:

ძალიან საყურადღებო ამონარიდი ნინო ბერიას (გეგეჭკორის) უკანასკნელი ინტერვიუდან…

“ყურადღებით ვადევნებ თვალს საქართველოში მიმდინარე მოვლენებს.ღმერთი ყველას უმართავს ხელს,ვინც კი საკუთარი ერის კეთილდღეობისა და ბედნიერებისათვის იღწვის.უცილობლად გასათვალისწინებელია,რომ სხვა ერის შვილები არასოდეს აფასებენ სათანადოდ უცხოელის დამსახურებას მათი ერის წინაშე,რაოდენ დიდიც არ უნდა იყოს იგი.

ალექსის დე ტოკვილი – “რა არის ამერიკისა და რუსეთის უმთავრესი დანიშნულება?”

გამოჩენილი ფრანგი ისტორიკოსი და საფრანგეთის კონსერვატიული პარტიის ლიდერი – ალექსის დე ტოკვილი (1805-1859 წლები),რომელსაც 1849 წელს საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტი ეკავა,ამერიკისა და რუსეთის უმთავრესი პოლიტიკური მისწრაფების შესახებ ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში წერდა:

აკაკი წერეთელი წერდა…

“ყოველ ქვეყანაში,ყოველ ხალხისაგან გარდა ველურისა,მიღებულია,რომ თავიანთი გამოჩენილი შვილების 25 წლის მოღვაწეობა იდღესასწაულონ ხოლმე.ამ დღესასწაულს ეძახიან “იუბილეს”.ჩვენ,ქართველები არ მივდევთ ამ ჩვეულებას,ალბათ იმიტომ,რომ 25 წელიწადი არ მიგვაჩნია საკმარისად და მეტსა ვთხოულობთ.