Category Archives: სხვა

რისთვის უხდიან სამაგიეროს მაიმუნები სხვა ღირსეულ ცხოველებს?

მაიმუნები ცხოველებში ყველაზე ზარმაცები არიან.რაკი ტყეებში ნაყოფით დახუნძლულ ხეებზე უშიშრად ცხოვრობენ,მაიმუნები დროსა და შრომას არ კარგავენ საკვების მოსაპოვებლად,როგორც მაგალითად,ვეფხვი,

ოზანი – „ქალები ოთხი ჯურისანი არიან”

„ქალები ოთხი ჯურისანი არიან: ერთი ჯიშის დამკნინებელია,ერთი მათრეველა და შარახვეტიაა,ერთი ოჯახის დედაბოძია,ერთიც,რაც გინდა თქვი და, ყველაზე უვარგისია.

„დედე ქორქუთს უთქვამს”

„დედე ქორქუთს უთქვამს:

რაც უნდა უფარეზო,სხვისი შვილი შენად არ იქცევა.გაიზრდება და გაგშორდება.წავა და შენზე იტყვის – თვალითაც არ მინახავსო;

„ცვარი კი არა,ცრემლია!”

„ – მამა,ერთი რამე მინდა გკითხო.

- ჰო,თქვი.

ადოლფ ჰიტლერი წერდა…

„მხოლოდ დიდი სივრცე უზრუნველყოფს ყოველი ეროვნების არსებობის თავისუფლებას ჩვენს პლანეტაზე…

სალვადორ დალი წერდა…

„თვალების გამომეტყველებას დიახაც რომ ძალზე დიდი მნიშვნელობა აქვა; ან ბუნებრივი გონიერება უნდა გამოსჭვოდეს,ან სულ ცოტა – მოჩვენებითი მაინც!

სალვადორ დალის ექსტრავაგანტული მოსაზრება…

“ღმერთმანი,ძალზე მიჭირდა იმის გაგება,როგორ იოლად ემორჩილება ხალხი საყოველთაოდ მიღებულ წეს-ჩვეულებებს! აი,თუნდაც,მატარებლის ლიანდაგების ამბავი ავიღოთ.წარმოიდგინეთ,რამდენი ასეული კილომეტრი ლიანდაგია მსოფლიოში დაგებული და რამდენს მოსდის თავში მათი აყრა – თუნდაც ისე,გართობის მიზნით!

„სიბრძნის წუთი”

ბებია თავის პატარა შვილიშვილს მუდამ ერთსა და იმავე დარიგებას აძლევდა: „როდესაც დიდი გაიზრდები და ცხოვრებისეული პრობლემებისაგან სული დაგიმძიმდება, – ეკლესიას მიაშურე.იცოდე,რომ იქ ყოველთვის იპოვი სულიერ შვებას”.

დიდებულო მოძღვარო,დარწმუნდი,რომ “შენი კარგი ქვეყანა გკლავს”?

“თავისი დიდებული მოძღვარი მოჰკლა ქართველმა ერმა; იმ ერმა,რომელიც დიდებულ მოძრაობაში მარტო ერთი გრძნობითა და აზრით იკვებებოდა – საქართველოს,ქართველი ერის,ესე იგი,თავის თავის უარყოფითა და ზიზღით,ეს გრძნობა გამოხატა საშინლად,მხეცურად და საეროვნო გრძნობის დიდებული დარაჯი ვერაგულად,საზიზღრად მოჰკლა.

დილის კარგი განწყობისთვის…

“გათენდა პეტრე-პავლობის დილა,გწყალობდეთ,ჩემო ბატონო მთავარ მოციქულთა მადლი!.. ღამის ბინდ-ბუნდი ჯერ კიდევ სრულიად არ ახდოდა დედამიწას.გამოველ სახლიდან,შევჯექ ცხენზე და გავწიე სოფელ ნაზვრევისკენ.ამ სოფელში ცოტაოდენი საქმე მქონდა,მაგრამ ისე ეს საქმე არ იზიდავდა ჩემს ყურადღებას,როგორც სურვილი იმ მხარის ნახვისა.წინააღმდეგ ქართული ანდაზისა,განვიზრახე ერთი სროლით ორი კურდღლის მოკვლა.