Category Archives: სხვა

მურმან ლებანიძე წერდა…

„მინდოდა ქართველი თორმეტი მილიონი, სულ ათი-თორმეტი მილიონი მენახა”.

ონორე დე ბალზაკი წერდა…

„არიან ადამიანები, რომლებიც მეტისმეტად სულელები არიან, მათი მოჭკვიანება შეუძლებელია”.

ბესიკ ხარანაული წერდა…

„ადამიანის წარსული არის მისი ნაცხოვრები წლების მწლატეგემოიანი სასმელი, რომელსაც შეუძლია დაუთრობლად აგატიროს და გაცინოს უსიხარულოდ…”

მუხრან მაჭავარიანი წერდა…

„რაც უნდა ბრძანონ ლმობიერმა ბრძენმა ძიებმა, ყოველ გრძნობაზე ძლიერია შურისძიება!”

მიხეილ ჯავახიშვილი წერდა…

„მეგობრებო! მე ძველი თაობის კაცი ვარ და ზოგი რამ ახალი ვერ მესმის.

ვაჟა ჩორდელის ჩანაწერებიდან…

„ერთი დოქი ღვინო, ყველის ნაჭერი, პური და, რაც ყველაზე მთავარია: კეთილი გული. თუ მაინცადამაინც, ხახვის ძირი თავის ნოშოიან-ფოჩიანად, ა, ეგ არის და ეგ. ამნაირი პურმარილია გემრიელი, თვარა, ხბო და გოჭ-ქათამი თუ გაჟლიტე, სულიერი თუ უსულოდ აქციე, ოჯახი თუ დააქციე, რაღა ფასი აქვს მაგნაირ ქეიფს, შე კაი კაცო, შენა!”

ქართველი ხაბაზის დიდებული მონოლოგი

„ – კოლუმბიც ვიცი და აგერ აქით, პეტრე დიდიც… უფრო მეტი ვიცი: პურში და ღვინოში არ უნდა მოატყუო კაცი!

ვლადიმერ ეფროიმსონი – „ეპიზოდი”

„მე აქ მოვედი იმისთვის, რომ სიმართლე ვილაპარაკო… მე არ ვადანაშაულებ არც ფილმის ავტორებს და არც იმათ, ვინც ჩვენს წინაშე ეს-ესაა სიტყვით გამოვიდა.

მიგელ დე სერვანტეს საავედრა წერდა…

„სიქველე რომ სიმდიდრედ ითვლებოდეს, აღარც სხვისი ბედნიერება შემშურდებოდა და აღარც ჩემს უბედურებას დავიტირებდი”.

დოსტოევსკი წერდა…

„არა მხოლოდ უნამუსოდ არ შეიძლება ცხოვრება, არამედ უნამუსოდ სიკვდილიც ტანჯვაა… არა, ბატონებო, თუ კვდები, სუფთა სინდისით უნდა მოკვდე…”