Category Archives: პოეზია

ვაჟა-ფშაველა – “დამუნჯებულსა ენითა”

დამუნჯებულსა ენითა,

სმენავ,დამეხშე შენაცა!

უილიამ შექსპირი – “სონეტი XCV”

ნეტავ შენს ცოდვებს რად შეჰხარი დიდი მადლივით,

რა სიტკბოებას გადაჰყრიხარ იმ სიმწარეში,

უილიამ შექსპირი – “სონეტი LXXII”

თუ გამოგკითხეს,ჩემში რა და რატომ გიყვარდა,

თუ გამიხსენეს,ამქვეყნად რომ აღარ ვიქნები,

ალექსანდრე ყაზბეგი – “გამოუცდელს”

ყმაწვილო,გამოუცდელო,

ლაღობ,არ იშლი მღერასა:

გიორგი ლეონიძე – “უკვდავება”

ჩემო კარგო! ქვეყანაზე – სამუდამოდ არვინ ჰკვდება,

შემოსილი ახალ ძალით,არც არავინ იბადება…

უილიამ შექსპირი – “სონეტი XLIII”

თვალებს დავხუჭავ,რადგან ვიცი,ფუჭად ვირჯები,

შენს ძებნაში რომ ვეურჩები დროის დინებას,

მედეა კახიძე – “ჩემი მიწის სადღეგრძელო”

ვკეცე,ვკეცე,ვერ დავკეცე

საქართველოს

დედა იოანა – “თავმდაბალი და უბრალო მოძღვარი”

სიწმინდე ღიმილში,სინათლე მზერაში,

სიბრძნე სიტყვებში და არა რევანში,

უილიამ შექსპირი – “სონეტი XXIX”

მარტო რომ ვრჩები,როცა ვწყევლი საკუთარ თავბედს,

რომ არ ვახსოვარ აღარც ხალხს და აღარც განგებას,

უილიამ შექსპირი – “სონეტი LXVII”

ჰოი,საწუთროვ,შენს მანკიერ ზნეს და ზეობას,

ნეტავ რად ანდო ჩემმა სატრფომ თვისი არსება?