Category Archives: პოეზია

ნინო ზათიაშვილი – “რად გვინდა ფული?”

წყალწაღებული ხავსს ეკიდე,ხომ გაგიგია?

ჩვენი ამბავიც ასე არის,დედის მისია სადღაც ჩრდილშია….

ჯარჯი ფხოველი – “ქართულ მიწას”

და ასე იყო იმავ თავითვე:

დიოდენ,ჩქეფენ სისხლის რუები…

თეიმურაზ ლანჩავა – “რუსთაველის ქვეყანა”

რატომ მოხდა,ვერ შევძელით,

ჯავრი მტერზე გვეყარა,

ჯანო შენგელია – “ლექსი რომელიც…”

წვიმს,ისევ ფეთქავს სინანული სხვების ან ჩვენი,

ბოლო ნაფაზი შავ ღრუბლებთან მართავს მარათონს,

იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთე – “ღმერთი და ბაიადერი”

მეექვსეჯერ მიატოვა

მაჰადორმა ზეცა ვრცელი,

ვაჟა-ფშაველა – “როს ვუკვირდები თავის-თავს”

როს ვუკვიდები თავის-თავს

და არ ვემდური მეტადა:

იოსებ გრიშაშვილი – “ჩემს დანიშნულს”

მაგრამ როცა დავბერდებით,მოვხუცდებით,შევირხევით,

როცა წარსულს მოვიგონებთ ჩიფჩიფით და თავის ქნევით

იოსებ გრიშაშვილი – “ჩემს გველს”

მახსოვს,ნიავს ღრმად ეძინა ზღვის ოქროსფერ სარეცელზე,

მახსოვს,ქარმა ქაცვ-ეკალი გადააჭდო ბუჩქნარს ყელზე;

ვაჟა ხორნაული – “მაისის სავანეში”

სიყვარულს ცრემლისთვალებას

თუ არ გაუღე კარია - 

უილიამ შექსპირი – “სონეტი LXXIII”

დრომ გადათელა ჩემი სული მძიმე ფლოქვებით,

დრომ ღამის მეკვლედ მომიქცია ცისკრის ტოროლა