Category Archives: პოეზია

მუხრან მაჭავარიანი – „XVIII საუკუნე”

საბრალო საქართველო, ობოლი ბავშვივით,

გამვლელს და გამომვლელს მუხლებზე ეხვეოდა:

სიმონ ჩიქოვანი – „ორი ფრთა”

არ მიხერხდება კენტად სიმღერა,

გაქრება მისი მსუბუქი ბოლი.

სადეყ ჰედაიათი – „სამუდამოდ აქ დარჩება”

მოგზაურმა,

ამ ქვეყანას

შოთა ნიშნიანიძე – „ძაღლი”

არ დაგიდევდათ არარა ამინდს,

ხან მზე, ხან წვიმა,

შოთა ნიშნიანიძე – „ფუტკარი”

შენ ღვთის ფიქრი ხარ, ფუსფუსა ფიქრი,

მაძიებელი ფიქრი კირკიტა.

შოთა ნიშნიანიძე – „ზოგს თავიდანვე არ გაუმართლდა”

ზოგს თავიდანვე არ გაუმართლდა,

ზოგისთვის შველა იყო გვიანი, –

სიმონ ჩიქოვანი – „ნაბიჯები”

მე ნაბიჯების შეგროვება მინდა ოთახში

და გადადგმული ნაბიჯები მეკარგებიან.

შოთა ნიშნიანიძე – „ცეცხლი”

წაეკიდება ოდეს ცეცხლი ტყეს, ლერწმოვანებს, -

ზოგან გიზგიზებს, იფოფრება, ჭექით ხმოვანებს,

ოთარ მამფორია – „კალენდარი”

დღე – თვალის ერთი დახამხამება

გარბის და ღამე კარზე მოგასწრებს.

მუხრან მაჭავარიანი – „დროს ვინც ემდური”

დროს ვინც ემდური,

ვინც ბუზღუნებ: