Category Archives: პოეზია

მუხრან მაჭავარიანი – „ფოთოლი”

ფოთოლმა კვირტიდან თავი დაიძვრინა, -

მიატარ-მოატარა თვალი ბაღიდანა:

მუხრან მაჭავარიანი – „იყოს კურთხეულ აწ და მარადის”

იყოს კურთხეულ აწ და მარადის:

მიწა ასპინძის,

გიორგი ლეონიძე – „ზამბახი”

თავს რად დამყრია ეს თოვლის ხვავი,

ამ ჭაღარისა მე რა მემართა?

გიორგი ლეონიძე – „შენ და სვეტიცხოველი”

ცაღია დღეა,

შუქი დგა სვეტად,

გიორგი ლეონიძე – „გაუფრენელი მერცხალი და გაფრენილი სიცოცხლე”

მებრალება და მეწყალვის,

საცოდავია, იცოდეთ,

გიორგი ლეონიძე – „არ გავჩერდები”

ხან თოვლი დნება, ხან ჟღერს მაისი,

ხან წვიმა მოსცრის შეუჩერებლივ,

გიორგი ლეონიძე – „ელეგია”

გაზაფხულის ნიავივით

სიყმაწვილემ ჩაიარა…

მუხრან მაჭავარიანის პოეზიიდან…

წუთისოფელი ამნაირად იმიტომ მიდის, -

კაი ხანია, კაცი არ ჩანს ნამდვილად დიდი!

მურმან ლებანიძე – „კიპლინგი იტყვის”

დამნაშავეა არა ძლიერი, -

ქედზე, წახრილზე, დამდგმელი უღლის,

მურმან ლებანიძე – „მისთვის დამარცხდა?!”

მისთვის დამარცხდა,

შენის აზრით, რომ ბოროტია?!