Category Archives: ფილოსოფია

მარკუს ავრელიუსის გენიალური ფილოსოფიიდან…

“როცა ვისიმე უტიფრობა გამღვრევს,მეყსეულად ასე ჰკითხე შენსავე თავს: განა შეიძლება,რომ უტიფარნი არ იყვნენ ქვეყნად? არ შეიძლება.მაშ,ნუ მოითხოვ შეუძლებელს.რადგან ეგ კაცი ერთი იმ უტიფართაგანია,რომელნიც აუცილებლად უნდა არსებობდნენ ქვეყნად.

ჯარჯი ფხოველი – “მიზეზი”

“ერთი გამოცანა: იმას,ვინც არ დაგპირებია,მოვალო,მთელი ცხოვრება ელი გულგაწვრილებული,თვალებანთებული,სასომიხდილი,ხოლო ის არა და არ მოდის…

პლატონის გენიალური ქმნილებიდან – “სახელმწიფო”

“თავდაპირველად ტირანი უღიმის ყველას,ვისაც კი ხვდება, და თავგამოდებით ამტკიცებს,ჩემი ტირანობა ვის გაუგიაო?

გოეთესა და ეკერმანის დიალოგი…

გოეთე: “დემონურობა იგია,რაც ჭკუისა და გონების ძალით მიუწვდომელია.დემონურობა მე თავათ არა მაქვს ბუნებაში,მაგრამ მე მაინც შეპყრობილი ვარ მისგან”.

ჰერმან კარლ ჰესეს ფილოსოფიური ხედვები…

“ამ გზაზე თევზიდან,ფრინველიდან და მაიმუნიდან ვიდრე ჩვენი დროის მეომარ ცხოველამდე,ამ გრძელ გზაზე,რომლის დასასრულსაც ვიმედოვნებთ ადამიანებად და ღმერთებად ვიქცეთ,შეუძლებელია,რომ “ნორმალურს” ებიძგოს და ნაბიჯ-ნაბიჯ წინ წაეწიოს კაცობრიობა.

სოკრატეს ნააზრევი…

“ბრძენკაცებთან საუბრისას ნამდვილი აბეზარივით ვიქცევი.შესაძლოა,სწორედ ესაა ჩემი ერთადერთი ღირსება,დანარჩენისა კი რა მოგახსენოთ.საგანთა ნამდვილი ბუნება ხელიდან მისხლტება, და მე ვიცი,რას წარმოადგენს იგი.აი,ამის სარწმუნო საბუთიც: ყოველთვის,როცა მცოდნე და თავისი სიბრძნით მთელს ელადაში სახელგანთქმულ ხალხს ვხვდები ხოლმე,თვალნათლივ ვრწმუნდები ჩემს უმეცრებაში.

პლატონის ფილოსოფიიდან…

მსოფლიო საკაცობრიო ისტორიაში ლეგენდად ქცეული ერთ-ერთი უდიდესი ძველბერძენი ფილოსოფოსი,სოკრატეს მოსწავლე და არისტოტელეს მასწავლებელი – პლატონი (დაახლოებით ძვ.წ.აღ-ით 427-347 წლები),მოითხოვდა,რომ ადამიანები წარმოვიდგინოთ იმ ფანტასტიკური არსებების სახით,რომელთა შესახებაც იგავურად მოგვითხრობდნენ წინაპრები.

ანტუან ფრანსუა პრევო წერდა…

“როდესაც ზნეობრივ წესებს ჩაუფიქრდებით,შეუძლებელია არ გაგაოცოთ იმ გარემოებამ,რომ ერთსა და იმავე დროს ადამიანები მათ პატივითაც ეპყრობიან და კიდეც უგულვებელჰყოფენ.თავის თავს ეკითხები: რა არის ადამიანის გულის იმ უცნაური თვისების მიზეზი,რომ,კეთილისა და სრულყოფის იდეებით გატაცებული,იგი საქმით შორდება მათ.

ჟაკ-ანრი ბერნარდენ დე სენ-პიერი წერდა…

“საუკეთესო წიგნი წიგნთა შორის – სახარება – მხოლოდ თანასწორობას,მეგობრობას,ადამიანურობასა და თანხმობას რომ ქადაგებს,საუკუნეთა განმავლობაში ევროპელთა სიშმაგის საბაბი გახდა.

სოკრატე – ასკლეპიოსის შესახებ ამბობდა…

“მთავარი მაინც ასაა,რომ სხეულზე მომეტებული ზრუნვა ყველაზე დიდ დაბრკოლებად გვეღობება ცოდნის შეძენის,აზროვნებისა თუ თვითშემეცნების გზაზე.ხალხს ჰგონია,რომ ეს გონების მეტისმეტ დაძაბულობას,თავის ტკივილსა თუ თავბრუსხვევას იწვევს,