Category Archives: ფილოსოფია

ჯოვანი ბოკაჩოს ნააზრევი…

“სიმდიდრე და სიბრძნე მხრებზე წამოსხმული ბეწვეულის სიმძიმეში კი არაა,არამედ იმაში,რაც ადამიანებს ხალას გულებში აქვთ; ყველამ გაიგოს,რაოდენ დიდი სისულელეა ფიქრი,თითქოს ბუნება ისე მტრულადაა ჩვენდამი განწყობილი და ღმერთი ისე უმოწყალოა,

სოკრატეს ფილოსოფიიდან…

“სოკრატე უკეთ მსჯელობდა სიქველეზე,ვიდრე პითაგორა,მაგრამ ისიც არ იყო მთლად სწორი,რამდენადაც სიქველეს აქცევდა ცოდნად.ეს სწორედ რომ შეუძლებელია,ვინაიდან ყოველგვარი ცოდნა დაკავშირებულია რაღაც საფუძველთან,საფუძველი კი არსებობს მხოლოდ აზროვნებაში,ის მაშასადამე,ათავსებს ყველა სიქველეს სულის მოაზროვნე ნაწილში.

“გიმნოსოფისტები”

“გიმნოსოფისტები” - ინგლისურ ენაზე “Gymnosophists”,აღნიშნავს “შიშველ ფილოსოფოსებს” ან შესაძლოა “შიშველ ბრძენებს”.აღნიშნული სახელწოდება გახლავთ ბერძნული წარმომავლობის მქონე და ასე მოიხსენიებენ იმ ინდოელ ფილოსოფოს-ასკეტებს,რომლებიც არ ატარებენ ტანისამოსს,რადგან მას არანაირ ფასეულობად არ მიიჩნევენ და შესაბამისად “ზედმეტ ტვირთადაც” მიიჩნევენ.

“არქე”

“არქე” - ინგლისურ ენაზე “Arche”,ბერძნული ენიდან ითარგმნება,როგორც – “საწყისი”,”საფუძველი”.იგი წარმოადგენს სოკრატემდელ ძველბერძნულ ფილოსოფიას,რომელიც დაფუძნებულია,პირველსაწყისსა და სუბსტრატზე (რაიმე მოვლენათა საერთო საფუძველი),რომელიც საბოლოო ჯამში ჰქმნის ერთიან სამყაროს.

ფედონ ელიდელი

ფედონ ელიდელი - მოღვაწეობდა ძვ.წ.აღ-ით IV საუკუნეში.იგი წარმოადგენდა დიდ ძველბერძენ ფილოსოფოსს,სოკრატეს მოსწავლესა და პლატონის ცნობილი დიალოგის – “ფედონის” უმთავრეს გმირს.

“სიბრძნის წუთი”

მოლა ნასრედინი ერტ-ერთ ჩაი-ხანაში ყველას უმტკიცებდა,რომ იგი ღამითაც ისევე კარგად ხედავდა ყველაფერს,როგორც დღისით.მის ამ სიტყვებს კი დამსწრე საზოგადოება სიცილითა და ირონიით შეხვდა.ერთ-ერთმა ჩაი-ხანის სტუმარმა ნასრედინს შეფარული სარკაზმით ჰკითხა:

ალექსანდრე გოტლიბ ბაუმგარტენი

ალექსანდრე გოტლიბ ბაუმგარტენი - დაიბადა 1714 წლის 17 ივნისს გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში,იაკობ და როზინა ბაუმგარტენების ოჯახში.იგი წარმოადგენდა დიდ გერმანელ ფილოსოფოსსა და სწავლულს,რომელმაც პირველმა შემოიტანა ხმარებაში ტერმინი – “ესთეტიკა”.

“სიბრძნის წუთი”

ერთ-ერთი ნეპალელი ბრძენი,რომელსაც საკმაოდ ბევრი მოსწავლეები ჰყავდა,თავის შეგირდებს უსვამს შეკითხვას:

“სიბრძნის წუთი”

ერთ-ერთი ბრძენი,რომელიც მეფესთან აუდიენციაზე სასახლეში იმყოფებოდა,მიღების პროცედურიდან იმდენად გადაიღალა,რომ მოსასვენებლად იქვე ოთახში მდგომ დივანზე წამოწვა.ამ დროს უცაბედად ამავე ოთახში მეფე შემოვიდა,რომელმაც დაინახა რა მდივანზე წამოწოლილი “სტუმარი”,მეტად გაბრაზდა:

“სიბრძნის წუთი”

ერთ-ერთ ბრძენს საკუთარმა მოსწავლემ ჰკითხა: