Category Archives: ფილოსოფია

ტიტუს ლუკრეციუს კარუსი

ტიტუს ლუკრეციუს კარუსი - დაიბადა,დაახლოებით ჩვ.წ.აღ-მდე 99 წელს .იგი გახლდათ ის დიდი რომაელი ფილოსოფოსი,ატომისტიკური მატერიალიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელი და პოეტი,რომელმაც სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა ძვ.წ.აღ-ით 55 წელს (მახვილით).

პირონ ელინელი

პირონ ელინელი – დაიბადა დაახლოებით ჩვ.წ.აღ-მდე 360 წელს.იგი გახლდათ გამოჩენილი ძველბერძენი ფილოსოფოსი და დამაარსებელი – ძველი სკეპტიკური სკოლისა.

სოლომონ ბრძენი – “ცხოვრების შეფასება”

“ყველასათვის ცნობილია,რომ ჩვენი დაბადება ჩვენ არ გვეკითხება ადამიანთ,ჩვენი ნების,ჩვენი სურვილის გარეშე ვღებულობთ სახეს; ვცხოვრობთ,ვმხიარულობთ,ვიტანჯებით და ვკვდებით,ვქრებით,ვისპობით სამუდამოდ.

კომსტანტინე გამსახურდიას ნააზრევი…

“რა უცნაური ამბავია წლების განმავლობაში სწავლობ და უკვირდები მახლობელ ადამიანს,სიყვარულით,ნდობით და პატივისცემით აღჭურავ მას,მასვე მიაწერ ყოველივე ამქვეყნიურ სიქველეს და სათნოებას,

ვიქტორ-მარი ჰიუგო – “ლოცვა”

ევედრებიან.

ვის?

მოჰანდას კარამჩანდ განდის მოსაზრება…

“კრავის სიცოცხლე ისეთივე ძვირფასია,როგორიც ადამიანისა.ადამიანის ფიზიკური გადარჩენისათვის ცხვარს სიცოცხლეს არ გამოვასალმებდი.მწამს,რომ რაც უფრო უსუსურია პირუტყვი,მით მეტად უნდა იცავდეს მას ადამიანი ადამიანისვე სისასტიკისგან.

მოჰანდას კარამჩად განდის მოსაზრება…

“ადამიანი და მისი საქციელი ორი სხვადასხვა რამაა.მაშინ როდესაც კეთილი საქმე ქებას იმსახურებს,ხოლო ბოროტი – განკიცხვას,საქციელის ჩამდენი – სულ ერთია,კეთილს ემსახურება ის,თუ ბოროტს,ყოველთვის,ვითარების შესაბამისად,ან პატივისცემას,ანდა სიბრალულს იმსახურებს.

მიშელ ეიკემ დე მონტენი – “სოკრატეს დემონის” შესახებ წერდა…

“სოკრატეს დემონი,როგორც ჩანს,სხვა არა იყო რა,თუ არა მისი ნების ერთგვარი აღმაფრენა,რაც მისსავე გონებაზე როდი გახლდათ დამოკიდებული.თუმცა ისიც უნდა ითქვას,რომ ესოდენ ამაღლებულსა და თანაც სიბრძნესა და სიქველეში მუდმივი თვითრწმენით გამობრძმედილ სულში ნების ამგვარი მიდრეკილება,

მიხეილ თუმანიშვილის ნააზრევი…

“ყოველივე ღვთის გაჩენილია,მაშ რატომ მხოლოდ ადამიანი – ეს საუკეთესო გვირგვინი მისი – მარტო ერთადერთი ბრძოლაშია თავის თავთანვე.თავის თავთანვე,იმიტომ რომ ყველა ადამიანი – მტერიც და მოყვარეც – განა შემოქმედის დანიშნულებისამებრ ძმები არ არიან ერთმანეთისა?

ბარონ იოზეფ ეტვეშ ფონ ვაშაროშნამენის მოსაზრება…

“შვილები თავიანთ მშობლებში ხედავენ წარსულს,მშობლები კი – თავიანთ შვილებში მომავალს; და თუ მშობლებში ვხედავთ უფრო მეტ სიყვარულს შვილებისადმი,ვიდრე შვილებში სიყვარულს მშობლებისადმი,ეს სამწუხაროა,მაგრამ იმავე დროს ბუნებრივიცაა.ვის არ უყვარს უფრო მეტად თავისი იმედები,ვიდრე თავისი მოგონებები”. (ავტორი გენია.ჯი)