Category Archives: მეცნიერება

“ანტიკური ხანის” მეცნიერება

“ანტიკური ხანა” - მსოფლიო ისტორიაში ცნობილია იმ უნიკალური აღმოჩენებითა და მიღწევებით,რომლებმაც სამუდამოდ შეცვალეს კაცობრიობის ისტორია.

“ჩინური კალენდარი”

“ჩინურ კალენდარს” საფუძვლად დაედო იუპიტერისა და სატურნის მზის გარშემო მოძრაობის დრო.იუპიტერი მზის ირგვლივ წრებუნვას 12 წელს ანდომებს,სატურნი კი 30-ს.საფუძვლად აღებული იქნა სატურნის ორი შემობრუნების დრო (ესე იგი 60 წელი),რომელიც ხუთ 12 წლიან ციკლად იყოფა,რაც 60 წლის მანძილზე მზის გარშემო იუპიტერის შემობრუნების რაოდენობაა.

ჟან ბატისტ ლამარკი

ჟან ბატისტ ლამარკი - დაიბადა 1744 წლის 1 აგვისტოს ბაზანტენში (სომას დეპარტამენტი,პიკარდის რეგიონი – საფრანგეთი).იგი წარმოადგენდა ერთ-ერთ უდიდეს ფრანგ ბუნებისმეტყველს,ბიოლოგსა და პირველი სრული ევოლუციური თეორიის ფუძემდებელს.

რუდოლფო აგრიკოლა

რუდოლფო აგრიკოლა - დაიბადა 1444 წლის 17 თებერვალს ბაფლოში, გრონინგენის სიახლოვეს (ნიდერლანდები).იგი გახლდათ ერთ-ერთი უდიდესი ნიდერლანდელი ფილოსოფოსი და ადრეული წარმომადგენელი ჩრდილოევროპული ჰუმანიზმისა.

ავიცენა – “ეპიზოდი”

შუა საუკუნეების გენიალური სპარსი ფილოსოფოსი,ექიმი და აღმოსავლური არისტოტელიზმის ერთ-ერთი წამყვანი წარმომადგენელი - აბუ ალი იბნ სინა (980-1037 წლები),იგივე ავიცენა,სამედიცინო მეცნიერების ბრწყინვალე პროფესიონალი გახლდათ.

არისტარქე სამოსელი – “ეპიზოდი”

გენიალური ძვერბერძენი ფილოსოფოსი,მათემატიკოსი და ასტრონომი - არისტარქე სამოსელი (ძვ.წ.აღ-ით 310-230 წლები),გახლდათ ის პირველი ადამიანი,რომელმაც ჩამოაყალიბა და შემოგვთავაზა “მზის სისტემის ჰელიოცენტრული თეორია”.

“ატომის შემადგენლობა”

“ატომი” - სუბმიკროსკოპული სტრუქტურა და ელემენტის ის უმცირესი ნაწილაკია,რომელიც განსაზღვრავს მის ყველა ქიმიურ თვისებას.იგი ქიმიურ ნაერთთა ძირითადი სტრუქტურული ერთეულია.

კლაუდიუს პტოლემე – “ეპიზოდი”

დიდი ძველბერძენი ასტრონომის,ასტროლოგის,მათემატიკოსისა და გეოგრაფის - კლაუდიუს პტოლემე (დაახლოებით 87-165 წლები) მოღვაწეობამ,უდიდესი როლი ითამაშა მრავალი მეცნიერების განვითარებაში.მისი უმნიშვნელოვანესი ნამუშევრები გახლდათ:

“არქეოგრაფია”

“არქეოგრაფია” - ძვერბერძნულად “არქეო” აღნიშნავს – “ძველს”,ხოლო – “გრაფია” კი – “ვწერ”.იგი გახლავთ სპეციალური დამხმარე ისტორიული დისციპლინა თეორიასა და პრაქტიკაში,რომელიც მიზნად ისახავს ისტორიული ძეგლებისა და ისტორიული წერილობითი წყაროების დადგენას,შესწავლას და მათ გამოსაცემად მომზადებას.

“მკვდარი ენა”

“მკვდარი ენა” - განეკუთვნება იმ ენათა ჯგუფს,რომლებიც დღევანდელ პერიოდში აღარ არის ხმარებაში და მათი მხოლოდ წერილობითი ძეგლის ნიმუშებია შემორჩენილი ისტორიიდან,ან გამოიყენება ხელოვნურად რეგლამენტირებული ხმარებისათვის.