Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები ალექსანდრე კუპრინის მოთხრობებიდან…

„ჩემო კეთილო, რაც ეს სამყარო არსებობს, ყველაფერი წინ მიდიოდა და მიდის მხოლოდ მუცლით. სხვაფრივ არც ყოფილა და არც იქნება”. – (მოლოხი)

ამონარიდები ალექსაქნდრე კუპრინის მოთხრობებიდან…

„არსად ისე ნათლად არ ამჟღავნებს ადამიანი საკუთარ მეს, როგორც ჭამაში”.

ამონარიდები გი დე მოპასანის რომანიდან – „წუთისოფელი”

„აი ეს არის ყველაზე უკეთესი ამ ქვეყნად – კერა და ოჯახი მის გარშემო. არაფერი არ შეედრება ამას”.

ამონარიდები დავით ასკურავას მოთხრობიდან – „სინათლე ველზე”

„ყველა ჩვენგანს თავისი სიცოცხლის ხე აქვს, ბიძიკო, იმ დიდსა და განუმეორებელს უნდა ულოლიავოს ადამიანმა, წყალი დაუსხას, ფესვები გაუმაგროს, კვირტების გაშლას უყუროს,

ამონარიდები დავით ასკურავას მოთხრობიდან – „მიწის ქვითინი”

„სოფელი იმისია, ვინც კერიაზე ფუტს არ აქრობს. ვისაც მიწის სურნელიც უყვარს და ოფლის სუნიც არ ეზარება”.

ამონარიდები თენგიზ ბუაჩიძის რომანიდან – „გზა ბავშვობისაკენ”

„საერთოდაც – სიტყვას მცირე ფასი აქვს. ერთად თავმოყრილი ბევრი ერთნაირი სიტყვა კი მთლად უფასურდება”.

ამონარიდები როსტომ ბეჟანიშვილის რომანიდან – „ჩვენი უკანასკნელი თამაში”

„ოთახში დედა შემოვიდა. ზედ არ მიყურებს. გამოცდილებით ვიცი, ეს უკვე გაბრაზების ნიშანია.

ამონარიდები სიმონ დე ბოვუარის მოთხრობიდან – „ძალიან მშვიდი სიკვდილი”

„როცა სიცოცხლე გეძვირფასება, მაშინ უკვდავება, რა სახისაც არ უნდა იყოს იგი – ზეციური თუ მიწიერი, სიკვდილთან ვერ შეგარიგებს”.

ამონარიდები ინაიათ-თულ-ლაჰ ქანბუს წიგნიდან – „ბეჰარ-დანეშ”

„პატივმოყვარეობა – ყველაზე უსარგებლო საქონელია ამ ქვეყნად”.

ამონარიდები რიუნოსკე აკუტაგავას მოთხრობიდან – „ხელოვნებით შეპყრობილი”

„შეცდომა იქნებოდა გვეფიქრა, თითქოს წიგნების დაწვა და განათლებულ ადამიანთა სიკვდილით დასჯა წარსულ საუკუნეებს ჩაბარდა”.