Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები მამია ასათიანის ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

„სიტყვას გულიდან ფრთხილად უნდა ამოკრეფა, დაუფიქრებლად  ნათქვამი საყვარელ კაცს საძულველად გაგიხდის, ძმას გადაგამტერებს, დედას დაგაშორებს, ქვეყნის მოღალატედ გაგხდის”.

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მაკიზარებთან”

„დიდი ძალა ჰქონია ლუკმა პურს. ხომ გაგიგონია, მოვიდა შიმშილი და წავიდა სირცხვილიო”.

ამონარიდები ონორე დე ბალზაკის რომანიდან – „გამქრალი ოცნებანი”

„გსურდეს ყველაფერი ნიშნავს ყველასი გემართოს”.

ამონარიდები თენგიზ გოგოლაძის რომანიდან – „კაცი კაცითა”

„სიკვდილისა ყველას ეშინია, იმიტომა რომა, იცი „არაფერი” რაც არის, მაგრამ, როცა მოკვდები, იქ, ის „არაფერიც” არ იქნება”.

ამონარიდები გივი კარბელაშვილის მოთხრობიდან – „სად ისა და სად მე?!”

„ადამიანები რომ ისეთივე სპეტაკნი რჩებოდნენ, როგორნიც ბავშვობის მიჯნაზე არიან, ცხოვრება ბრძოლა კი არა, სიკეთის თესვა და სიყვარულის მკა იქნებოდა”.

ამონარიდები ორდე დგებუაძის რომანიდან – „ჩაძირული თოლია”

„ცოდვით სავსე სიცოცხლეს სიკვდილი სჯობია თურმე”.

ამონარიდები ლადო მრელაშვილის რომანიდან – „ყაბახი”

„ჩვეულებრივი ამბავია. ყველას მაღლა უნდა ჯდომა ორბივით”.

ამონარიდები გივი კარბელაშვილის მოთხრობიდან – „ამხანაგი თუ მეგობარი?!”

„მართლაც, რატომ არის, რომ პირველსავე ტკივილზე, სულისა იქნება თუ ხორცის, დიდი თუ პატარა, უკურნებელი თუ წუთიერი, ადამიანი არავის უხმობს – არც მამას,

ამონარიდები ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

„ – მაცდურია დედაკაცი, მაცდური. ამისმა შვილმა ქვეყანა ამოაგდო და მე იმის სახლში პურსა ვჭამ.

- დედაკაცი კი არა, ღვინოა მაცდური, მამაო, – სავსე ჯამი ჩამოართვა მონადირემ, – დედაკაცს მადლობის მეტი არა ეთქმის რა.

ამონარიდები მამია ასათიანის მოთხრობებიდან…

„მე მიმაჩნია, რომ ლამაზი ქალი ბუნების უმაღლესი განძი და ბედნიერებაა. არც ერთ მოვლენაში და ბუნების სხვა ნაყოფში არ იყრის იმდენი სიმშვენიერე თავს, როგორც ლამაზ ქალში”. – (ბიძაჩემი)