Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები თამაზ ჭილაძის ლიტერატურული ქმნილებებიდან…

„ადამიანის ცხოვრებაში დგება ჟამი,როცა გადამეტებული მზრუნველობა მას მადლიერების გრძნობით კი არ ავსებს,არამედ – პირიქით, – აღიზიანებს.მზრუნველობას თავისი საზღვრები აქვს.ვინც ზრუნავს,მასაც არ უნდა დაავიწყდეს ეს.

ამონარიდები თამაზ ჭილაძის მოთხრობიდან – „შუადღე”

„ადამიანის სული ქვეყნიერების პატარა რუკაა და ვინც მისი წაკითხვა იცის,გაოცებულია მისი სიდიადით…”

ამონარიდები ოთარ ჭილაძის დიდებული რომანიდან – „მარტის მამალი”

„არასოდეს,არასოდეს,არასოდეს გესმის?! არ მიითვისო,რისი მითვისებაც არ შეიძლება: სხვისი აკვანი,ანდა,სხვისი საფლავი; სხვისი წუხილი,ანდა,სხვისი სიხარული; სხვისი სალოცავი,ანდა,სხვისი საგოდებელი”.

ამონარიდი ოთარ ჭილაძის რომანიდან – „ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან”

„ვერავითარი გრძნობა ვერ დაუდგება გვერდით ვერც სიძლიერითა და ვერც სისასტიკით ვალდებულებადქცეულ სიყვარულს,

ამონარიდები ადელაინ ვირჯინია ვულფის ესეებიდან…

„როცა იძულებული ხარ აუცილებლობის გამო ერთ საქმეს მიეჯაჭვო,ეს არსებობაა და არა ცხოვრება”. – (მონტენი)

ამონარიდი გურამ ბათიაშვილის რომანიდან – „ჟამი დუმილისა და ჟამი უბნობისა”

„ – საქართველოს მომღიმარე,დამთმობი მეფე სჭირდება,თუ მათრახმომარჯვებული – ქართველი კაცისავე სასიკეთოდ რომელი უმჯობესია?

ამონარიდები იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთეს დრამიდან – „გიოც ფონ ბერლიხინგენი”

„ვისაც ღმერთი ძირს დაანარცხებს,იგი თვითონ ვერ წამოდგება”.

ამონარიდები იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთეს დრამიდან – „გიოც ფონ ბერლიხინგენი”

„ჭეშმარიტად ბედნიერი და დიდი მხოლოდ ის არის,ვინც არც ბატონია და არც მონა”.

ამონარიდები ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

„როდესაც საჭმელ-სასმელით გამოვძღებით,სწორედ ისეთნი ვხდებით,როგორნიც არ უნდა ვიყოთ.საჭმლის მონელების დროს კუჭი ჩვენს გონებას თავის ჭკუაზე წაიყვანს,მეტისმეტი მოდუნება და მოსვენება კი ავხორცულ სურვილებს აღგვიძრავს,ასე ადვილად რომ გვიმორჩილებს ხოლმე”. – იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთე (გიოც ფონ ბერლიხინგენი)

ამონარიდები იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთეს პიესიდან – „ეგმონტი”

„ადამიანები მხოლოდ მაშინ კი არ არიან ერთად,როცა ერთად ცხოვრობენ ხოლმე,არამედ ჩვენგან განშორებულებმა,შორს წასულმაც შეიძლება იცოცხლოს ჩვენთვის”.