Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები გივი კარბელაშვილის მოთხრობიდან – „სად ისა და სად მე?!”

„ადამიანები რომ ისეთივე სპეტაკნი რჩებოდნენ, როგორნიც ბავშვობის მიჯნაზე არიან, ცხოვრება ბრძოლა კი არა, სიკეთის თესვა და სიყვარულის მკა იქნებოდა”.

ამონარიდები ორდე დგებუაძის რომანიდან – „ჩაძირული თოლია”

„ცოდვით სავსე სიცოცხლეს სიკვდილი სჯობია თურმე”.

ამონარიდები ლადო მრელაშვილის რომანიდან – „ყაბახი”

„ჩვეულებრივი ამბავია. ყველას მაღლა უნდა ჯდომა ორბივით”.

ამონარიდები გივი კარბელაშვილის მოთხრობიდან – „ამხანაგი თუ მეგობარი?!”

„მართლაც, რატომ არის, რომ პირველსავე ტკივილზე, სულისა იქნება თუ ხორცის, დიდი თუ პატარა, უკურნებელი თუ წუთიერი, ადამიანი არავის უხმობს – არც მამას,

ამონარიდები ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

„ – მაცდურია დედაკაცი, მაცდური. ამისმა შვილმა ქვეყანა ამოაგდო და მე იმის სახლში პურსა ვჭამ.

- დედაკაცი კი არა, ღვინოა მაცდური, მამაო, – სავსე ჯამი ჩამოართვა მონადირემ, – დედაკაცს მადლობის მეტი არა ეთქმის რა.

ამონარიდები მამია ასათიანის მოთხრობებიდან…

„მე მიმაჩნია, რომ ლამაზი ქალი ბუნების უმაღლესი განძი და ბედნიერებაა. არც ერთ მოვლენაში და ბუნების სხვა ნაყოფში არ იყრის იმდენი სიმშვენიერე თავს, როგორც ლამაზ ქალში”. – (ბიძაჩემი)

ამონარიდები გურამ გეგეშიძის რომანიდან – „ცოდვილი”

„ღმერთი უხილავია, მაგრამ ყველაფერში იგრძნობა”.

ამონარიდები მორის დრიუონის რომანიდან – „ძლიერნი ამა სოფლისანი”

„მეტად ძნელია ადამიანი სიკვდილს გადაარჩინო, თუ მას სიცოცხლე მოსძულებია”.

ამონარიდები იორამ ჩადუნელის რომანიდან – „საზღაური”

„ასე მგონია, რომ ყველა ადამიანს ერთნაირი სენი სჭირს – ბედნიერად უნდა ცხოვრება”.

ამონარიდი ბოლესლავ პრუსის რომანიდან – „თოჯინა”

„ქუჩაში ეკლესიის წინ და უკან დადიოდა, შიგ ვერ შედიოდა და ვეღარც თვალს აშორებდა ეკლესიას.

„ახლა შევალ, – ფიქრობდა ის, – ახლავე… კიდევ ერთი წუთი…