Tag Archives: ამონარიდები ალექსანდრე კუპრინის მოთხრობებიდან…

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მაკიზარებთან”

„სხვას რომ სამართალი გაუჩინო და შეაფასო, საკუთარ თავზე უნდა გქონდეს სწორი წარმოდგენა!”

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მაკიზარებთან”

„კაცის სიცოცხლე არც ისე მოკლე ყოფილა და ერთხელ ჩადენილი სიავკაცე, მართლაც, ბევრჯერ გამოგიქროლებს წინ!”

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მაკიზარებთან”

„დიდი ძალა ჰქონია ლუკმა პურს. ხომ გაგიგონია, მოვიდა შიმშილი და წავიდა სირცხვილიო”.

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მწვანე შტო”

„ერთი მეათედი იმათგან, ვინც განუწყვეტლივ წუწუნებს, წახდა საზოგადოებაო, თვითონ რომ პატიოსანი იყოს, ქვეყანა სამოთხედ გადაიქცეოდა”.

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მწვანე შტო”

„ზოგს უნარი აქვს ცხოვრება გაიადვილოს, ზოგი – ძალათ იძნელებს ყველაფერს!”

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მწვანე შტო”

„ქუდი სოკოსაც ხურავს!”

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „მწვანე შტო”

„ – მამაზეციერს არცერთი არ გავუჩენივართ უნაკლოდ. ვინ მოთვლის, შენი ჭირიმე, რამდენი დიდი და პატარა მანკი გვჭირს ყველას!”

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „რასობრივ სამსჯავროში”

„პრივილეგია ყველაზე წამბილწველი და საშიში ქრთამი ყოფილა. იგი, თურმე, ისევე რყვნის ადამიანს, როგორც ყოველგვარი ქრთამი, ყოველი უკანონო საჩუქარი…”

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „რასობრივ სამსჯავროში”

„სიყალბეც ბევრჯერ ისე გულწრფელ სამოსშია გახვეული, როგორც სიმართლე!.. ასე რომ არ იყოს, განა, ამქვეყნად ვინმე მოტყუვდებოდა?!”

ამონარიდები ალექსანდრე კალანდაძის რომანიდან – „რასობრივ სამსჯავროში”

„სიცოცხლე ყველაზე დიდი განძია, მაგრამ არაფერი ისე არ დაგაბეჩავებს, როგორც მისი მონური სიყვარული”.