Tag Archives: ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის მოთხრობიდან – „თეთრი ღამეები”

ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის თხზულებიდან – „იატაქვეშეთის ჩანაწერები”

„არავინ, არცერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულიც არ უნდა იყვნენ,

ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის რომანიდან – „საწყალი ადამიანები”

„ყოველი ადამიანის ხვედრი ცხოვრებაში უზენაესის მიერ არის განსაზღვრული, ზოგს მინიჭებული აქვს, რომ გენერლის ეპოლიტები ატაროს,

ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის პირველი რომანიდან – „საწყალი ადამიანები”

„მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!”

ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის ნაწარმოებიდან – „მკვდარი სახლის ჩანაწერები”

„შესაძლოა, ვცდები, მაგრამ მე მგონია, სიცილით ადამიანის გამოცნობაც შეიძლება და თუ თქვენ მოგეწონათ სიცილი, თუნდაც ვინმე სრულიად უცნობი ადამიანისა, რომელსაც პირველად შეხვედრიხართ, გაბედულად თქვით, კარგი კაცია-თქო”.

ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის რომანიდან – „ყმაწვილი”

„არსებობს პირველი ადამიანი და არსებობს მეორე ადამიანი. პირველი ადამიანი გააკეთებს, მეორე კი აიღებს. მაშასადამე, მეორე ადამიანი გამოდის პირველი ადამიანი. ასეა თუ არა ეს?

ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის რომანიდან – „ყმაწვილი”

„ფულის მოთხოვნა, თუნდაც ჯამაგირისა – უსაძაგლესი ამბავია, თუ სადღაც, სინდისის კუნჭულებში, გრძნობ, რომ მაინცდამაინც არ დაგიმსახურებია ეს ფული”.

ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის მოთხრობიდან – „თეთრი ღამეები”

„რა ჩქარა მიფრინავს წლები! და კვლავ კითხულობ: რა უყავი შენს წლებს? სად დაასამარე შენი საუკეთესო ხანა? ცხოვრობდი თუ არა შენ?