Category Archives: ისტორია

ვესტალები – „ეპიზოდი”

ოჯახის კერიის მფარველი ძველ რომაული ქალღმერთის – ვესტას ქალწულ მსახურებს – ვესტალებს, ოცდაათი წლით ჰქონდათ განსაზღვრული უბიწოების ხელშეუხლებლად დაცვის ვადა.

შაჰ-აბასი – „ეპიზოდი”

„ყველაზე მეტად ფატიმა მიყვარსო”, – ხშირად შენიშნავდა საქართველოს დაუძინებელი მტერი, „შაჰ-აბას დიდად” წოდებული ირანის შაჰი – აბას I (1571-1629 წლები).

ამონარიდი ლევან სანიკიძის ჰეპტალოგიიდან – „შვიდი გიორგი”

„მზე ჩაესვენა დაქანცული, ჯანდაკარგული.

მაინც ფრიალებდა ქართული დროშა უკანასკნელი ხერხეულიძის ხელით ზეაღმართული და სისხლდადენილ გლეხთა მცირე გუნდით შემოსალტული.

ძველი რომი – „ეპიზოდი”

ანტიკური ხანის რომში, სხვა უამრავ უცნაურ წესთან ერთად, ერთი ფრიად უცნაური და საყურადღებო წესი იყო დამკვიდრებული: ნებისმიერი პიროვნება, ვინც კი თანამდებობის მაძიებლად მოიაზრებდა თავს, ვალდებული გახლდათ „მარადიული ქალაქის” ფორუმზე უტუნიკოდ (მამაკაცის ტრადიციული სამოსი ძველ რომში) ტოგის ამარა ჩასულიყო,

სემიუელ მორზე – „ეპიზოდი”

„მორზეს ანბანისა” და „მორზეს აპარატად” წოდებული ელექტრომაგნიტური მბეჭდავი ტელეგრაფის ამერიკელი გამომგონებლის – სემიუელ ფინლი ბლიზ მორზეს (1791-1872 წლები) პოლიტიკური კარიერა მისივე არამართებული მსოფლმხედველობის გამო ერთობ წარუმატებლად იქნა დასრულებული.

სპარტას მმართველობის ფორმა

„არ ვიფიქროთ დღევანდელ დღეზე – ამაზე ჩვენმა სახელოვანმა წინაპრებმა უკვე იზრუნეს. ვიფიქროთ ხვალინდელზე, რათა ჩვენმა შვილებმა სამარადჟამოდ არ შეგვაჩვენონ”. – ეს გახლდათ უმთავრესი დევიზი ლეგენდად ქცეული ძველ ბერძნული ქალაქ-სახელმწიფოს – სპარტის ლეგენდადვე ქცეული მოსახლეობისა.

ჰერმან ვილჰელმ გერინგის შესახებ…

„ვინ არის ებრაელი და ვინ არა, ამას ვწყვეტ მე!” – რიხით ამბობდა ხოლმე თავის კარიერის პიკში მყოფი მესამე რაიხის რაიხსმარშალი - ჰერმან ვილჰელმ გერინგი (1893-1946 წლები).

იანიჩარები – „ეპიზოდი”

XIV-XIX საუკუნეების თურქული ელიტარული ქვეითი დანაყოფის მებრძოლები – იანიჩარები, რომლებიც ოსმალეთის ძლევამოსილი იმპერიის ძირითად საბრძოლო ძალას წარმოადგენდნენ, სულთნის სრულ დაქვემდებარებაში იმყოფებოდნენ და მის პირად მონებად იწოდებოდნენ.

ლუი ნიკოლა დავუს მოკლე დახასიათება…

ნაპოლეონ ბონაპარტის არმიის ერთ-ერთი საუკეთესო მარშლის – ლუი ნიკოლა დავუს (1770-1823 წლები) შესახებ სახელოვანი ფრანგი მწერალი – სტენდალი ამბობდა – „დიადი ადამიანი, რომელიც ჯერ კიდევ არ არის ღირსეულად დაფასებულიო”.

ატილას შესახებ…

„ჩემი ცხენის ნატერფალზე ბალახიც კი არ უნდა ამოვიდესო”, – უთქვამს თავის დროზე „ღვთის რისხვად” წოდებულ ჰუნების უკიდურესი სისასტიკით განთქმულ ბელადს - ატილას (406-453 წლები).