Category Archives: ისტორია

ალექსანდრე მაკედონელის უარყოფითი თვისებების შესახებ…

მიუხედავად იმისა,რომ ლეგენდად ქცეულ მხედართმთავარს - ალექსანდრე მაკედონელს (ძვ.წ.აღ-ით 356-323 წლები) კაცთა მოდგმის უმრავლესი წარმომადგენელი განადიდებდა და განადიდებს,არავის უნდა გაუსწოროს თვალი იმ სასტიკ რეალობას,რომლის მიხედვითაც,მათ მიერ განდიდებულმა კაცმა ჰელესპონტიდან ინდოეთის საზღვრებამდე დატოვა ღრმა სისხლიანი ნაიარევი (რომ არაფერი ვთქვათ ალექსანდრეს სექსუალურ აღვირახსნილობასა და ალკოჰოლისადმი განსაკუთრებულ მიდრეკილებაზე).

დემარეტოსი – (სპარტის მოღალატე მეფე)

დემარეტოსი – წარმოადგენდა ანტიკური ხანის ერთ-ერთი უძლიერესი ქალაქ-სახელმწიფოს – სპარტის იმ უიშვიათეს მეფეთაგანს ევრიპონტიდების დინასტიიდან ძვ.წ.აღ-ით 515-490 წლებში,რომელიც სპარსელებს შეეკრა და საკუთარ სამშობლოს უღალატა.

ირლანდიელთა მივიწყებული მონობა

ირლანდიელთა მონებად მასობრივად გაყიდვა დაწყებულ იქნა ჯერ კიდევ XVII საუკუნეში ინგლისის,შოტლანდიისა და ირლანდიის მეფის ჯეიმზ II სტიუარტის უშუალო ბრძანებით.

სპარსეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის შესახებ…

თანამედროვე ირანის ისლამური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე განვითრებული კონსტიტუციური რეცოლუციის პერიოდში (1905-1911 წლები),რევოლუციის უმთავრეს ცენტრს წარმოადგენდა გილანის ოსტანა (ადმინისტრაციული ერთეული,რომლის სათავეშიც იმყოფება გენერალ-გუბერნატორი).

აულუს ვიტელიუს გერმანიკუსის საშინელი აღსასრული

თავისი გაუმაძღარი სტომაქით სახელგანთქმული ძველი რომის იმპერატორი - აულუს ვიტელიუს გერმანიკუსი (15-69 წლები),სულ რაღაც ცხრა თვემდე ედგა ქვეყანას სათავეში,თუმცა ამ ხნის განმავლობაში იმდენად დიდი ზიზღი მოიმკო საკუთარი ხალხისა,რომ მათ რისხვას ვერ გადაურჩა და უსაშინლესი აღსასრულის წინაშე დააყენა საკუთარი სიცოცხლე.

რამ გადააწყვეტინა ალექსანდრე მაკედონელს აზიის დაპყრობა?

ერთ-ერთი უდიდესი ძველბერძენი ისტორიკოსისა და ანტიკური ხანის უმნიშვნელოვანესი მწერლის – ქსენოფონტის (ძვ.წ.აღ-ით 427-355 წლები),ყველაზე ცნობილ ნაწარმოებს წარმოადგენს – “კიროსის ანაბასისი”,რომელიც ცნობისათვის,ისტორიაში პირველ ავტობიოგრაფიულ თხზულებად არის მიჩნეული.

გიორგი IV ლაშას ანდერძი

 თავისი დის – რუსუდანის დასანიშნავად მყოფ საქართველოს მეფეს – გიორგი IV ლაშას (1192-1223 წლები),სიკვდილმა უცხო ქვეყანაში უწია.სასიკვდილო სარეცელზე მყოფმა,მასთან ის ქართველი დიდებულები მიიწვია,რომლებიც უცხოეთში თან ახლდნენ, და შემდეგი ანდერძი დაუტოვა:

შაჰბანუ

შაჰბანუ – სპარსული ენიდან თარგმანით აღნიშნავს იმპერატრიცას ანუ ქალ იმპერატორს.აღნიშნული ტიტული უკანასკნელად, 1967 წელს მიენიჭა ირანის ბოლო შაჰისა და ფეჰლევის დინასტიის ასევე ბოლო წარმომადგენლის – მოჰამედ რეზა ფეჰლევის რიგით მესამე ცოლს – ფარაჰ ფეჰლევის (ქალიშვილობის გვარი – დიბა).

უძველესი წერილობითი-საჩივარი

თანამედროვე ერაყის ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრების პროცესში,გასული საუკუნის შუა ნახევარში აღმოჩენილი იქნა უძველესი წარწერებიანი თიხის ფირფიტა,რომლის გაშიფრასაც სპეციალისტებმა საკმაოდ დიდი დრო მოანდომეს.

ტუბტენ გიაცოს “უკანასკნელი წერილობითი ანდერძი”

ტუბტენ გიაცო (1876-1933 წლები) – წარმოადგენდა ტიბეტის მეცამეტე დალაი ლამასა და ქვეყნის მმართველს 1895-1933 წლებში.როგორც სხვადასხვა ისტორიული წყაროებიდან ვგებულობთ,იგი არა მარტო სრულყოფილი “სასულიერო ოსტატი”,არამედ გასაოცარი პოლიტიკური ალღოთი დაჯილდოებული შორსმჭვრეტელი და ძლევამოსილი ხელისუფალიც ყოფილა.