Category Archives: ისტორია

მემედ აბაშიძის სიტყვა – ილია ჭავჭავაძის მკვლელობაზედ…

ს ა მ შ ო ბ ლ ო ს    ძ მ ა ნ ნ ო    დ ა    დ ა ნ ნ ო !

“წითელი ქმერების” მიერ განხორციელებული გენოციდის ოქმი….

წითელი ქმერები – წარმოადგენდნენ ერთ-ერთ უსაშინლეს და დაუნდობელ შეიარაღებულ კომუნისტურ მოძრაობას სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში მდებარე კამბოჯაში (ყოფილი – კამპუჩია).

ფარაონის ამენემჰეტ I-ის დარიგებანი შვილისადმი…

“ღვიძლი ძმაც იყოს,ნუ ენდობი,მეგობრებთანაც სიფრთხილე გმართბეს,ნუ უახლოვდები ნურავის,საჭიროების გარეშე,ძილშიც კი თავს გაუფრთხილდი,რამეთუ არაა სანდო განსაცდელში მსახურიც შენი.გულღიად ვხვდებოდი მქონესაც და არმქონესაც.მაგრამ ვინც ჩემი პური ჭამა,იმანვე აღმართა ჩემზე ხელი.ვისაც ხელი გავუწოდე,ის ამეშალა.

იონა მეუნარგიას სიტყვა – ილია ჭავჭავაძის დაკრძალვაზე…

დაუვიწყარო მამულისშვილო ილიავ! შენი ჭირისუფალი განა მარტო ეს,აქ მოზღვავებული საზოგადოებაა,რომელიც სამი დღეა,შენს ცხედარს გარს ახვევია?

ილზა კოხი – “ბუხენვალდელი ჯადოქარი”

ილზა კოხი – (ქალიშვილობის გვარი – კიოლერი) დაიბადა 1906 წლის 22 სექტემბერს გერმანიის ქალაქ დრეზდენში.იგი წარმოადგენდა სს-ის შტანდარტფიურერისა და “ბუხენვალდის საკონცენტრაციო ბანაკის” პირველი კომენდანტის – კარლ ოტო კოხის მეუღლეს,რომელსაც თავისი განსაკუთრებული შიზოიდური სისასტიკის გამო – “ბუხენვალდელი ჯადოქარი” უწოდეს.

იოსებ სტალინის სიტყვა კომუნისტთა პროპაგანდისტული გაზეთის – “პრავდას” დაჯილდოებისას …

“გაზეთი – “პრავდა” ლენინის პირმშოა და ჩვენ იგი მრავალ ქარ-ცეცხლში გამოვატარეთ.დევნა,ჩხრეკა,უფულობა – ჩვენი მოძრაობის მუდმივი თანამგზავრი იყო,მაგრამ ყოველივე ამის მიუხედავად,”პრავდა” ყოველთვის ჩვენი ბრძოლის ავანგარდში იდგა.

დიდი მესხი წინაპრების დარიგება ბრძოლაში მიმავალ მებრძოლებს…

“ბრძოლაში არ უნდა გაბრაზდე,ვერც სამშობლოს არგებ და თავსაც წააგებ.გახსოვდეს,გადამთიელზე ათი თავით მაღლა დგახარ იმიტომ,რომ კუთვნილს იცავ და ქართველის თავისუფლებას ეწირები!

ალექსანდრე მაკედონელის “დაკრძალვის ცერემონია”

ალექსანდრე,ვაჟი ფილიპესი და ოლიმპიადასი,რომელიც ამტკიცებდა,რომ ზევსის შვილი იყო,ბაბილონში მკვდარი იწვა.იმ დროს,როდესაც მისი მიმდევრები ტახტის მემკვიდრეობაზე კამათობდნენ,იგი იწვა და დასაფლავებას ელოდა,რისი იმედიც მათხოვრებსაც აქვთ.

“შეგცოდეთ, – შეგვინდევ და გვაპატიე,ჩვენო დაუვიწყარო მამამთავარო!”

მშვიდობით თვენო უწმინდესობავ!

ეს ერთი კვირაა,შენი ანჩისხატი,მთელი მორწმუნე თბილისის ქართველობასთან ერთად,გულდათუთქული დაგქვითინებდა ტყვიით განგმირულ თვისს მამამთავარს.

ჰეროდოტე – “სკვითების ზნე-ჩვეულებები”

სკვითები შავიზღვისპირა თვალუწვდენელი ველის ერთი ბოლოდან მეორეში დაეხეტებოდნენ.მათ არც ქალაქები ჰქონდათ და არც სოფლები,არც ხნავდნენ,არც თესავდნენ – მესაქონლეობას მისდევდნენ.მათი კარვები ოთხთვალებზე იდგა და როცა უნდოდათ და საითაც უნდოდათ,იქით იზამდნენ პირს.მტერი ვერც დაეწეოდა და ვერც გაექცეოდა – უძლეველები იყვნენ.